Dahurian ਜੂਨੀਪਰ - ਵੇਰਵਾ ਅਤੇ ਫੋਟੋ

Dahurian ਜੂਨੀਪਰ - ਵੇਰਵਾ ਅਤੇ ਫੋਟੋ

ਠੰਡ ਪ੍ਰਤੀਰੋਧ: ਸਰਦੀਆਂ ਦੀ ਕਠੋਰਤਾ ਉੱਚ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। (ਅਨੁਕੂਲ: -28.9 -34.4 ਸੀ).

ਲੈਂਡਸਕੇਪ ਡਿਜ਼ਾਇਨ ਵਿੱਚ ਐਪਲੀਕੇਸ਼ਨ: ਇਸਦੇ ਲਈ ਢੁਕਵਾਂ: ਝਾੜੀਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹ, ਮੈਸਿਫ਼ਸ, ਮਿੱਟੀ ਨੂੰ ਬਰਕਰਾਰ ਰੱਖਣ ਵਾਲੀ ਚੱਟਾਨ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਕੀਮਤੀ। ਛੱਤਾਂ, ਢਲਾਣਾਂ 'ਤੇ ਘਰੇਲੂ ਬਗੀਚਿਆਂ ਵਿਚ, ਢੱਕਣ ਵਾਲੇ ਪੌਦੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਚੱਟਾਨ ਦੇ ਬਾਗਾਂ, ਘੜੇ ਵਿਚ ਪੌਦੇ ਲਗਾਉਣ ਦੀ ਸਿਫਾਰਸ਼ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਸ਼ਹਿਰੀ ਸਥਿਤੀਆਂ ਦਾ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਾਮ੍ਹਣਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜੂਨੀਪਰ ਇੱਕ ਐਲਪਾਈਨ ਪਹਾੜੀ ਵਿੱਚ, ਹੀਦਰ ਬਾਗਾਂ ਵਿੱਚ, ਬਾਰਡਰਾਂ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਉੱਚੇ ਕੋਨੀਫਰਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਰਚਨਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਵਧੀਆ ਦਿਖਾਈ ਦੇਵੇਗਾ। ਸਸਤੇ ਜੂਨੀਪਰ ਖਰੀਦੋ ਢਲਾਣਾਂ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ​​ਕਰਨ ਲਈ ਜ਼ਮੀਨੀ ਕਵਰ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਕੀਮਤੀ ਹੈ।

ਨਮੀ: ਸਮਾਨ-ਨਿੱਲੀ, ਚੰਗੀ ਨਿਕਾਸ ਵਾਲੀ ਮਿੱਟੀ ਨੂੰ ਤਰਜੀਹ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਖੜੋਤ ਵਾਲੇ ਪਾਣੀ ਨੂੰ ਬਰਦਾਸ਼ਤ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀ। ਗਰਮ ਮੌਸਮ ਵਿੱਚ, ਜੂਨੀਪਰ ਨੂੰ ਵਾਧੂ ਪਾਣੀ ਦੀ ਲੋੜ ਹੁੰਦੀ ਹੈ.

ਵਿਕਾਸ ਦਰ: ਔਸਤ ਵਿਕਾਸ ਦਰ ਵਾਲਾ ਇੱਕ ਰੂਪ।                 

ਮਿੱਟੀ: ਮਿੱਟੀ ਲਈ ਬੇਲੋੜੀ। ਕਿਸੇ ਵੀ ਮਿੱਟੀ 'ਤੇ ਉੱਗਦਾ ਹੈ, ਤੇਜ਼ਾਬ ਅਤੇ ਖਾਰੀ, ਗਿੱਲੇ ਅਤੇ ਸੁੱਕੇ ਦੋਵਾਂ 'ਤੇ ਵਧ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਦਰਮਿਆਨੀ ਤੇਜ਼ਾਬੀ, ਕਾਫ਼ੀ ਉਪਜਾਊ, ਰੇਤਲੀ ਲੋਮੀ ਮਿੱਟੀ ਅਨੁਕੂਲ ਹਨ।

ਤਾਜ ਦੀ ਸ਼ਕਲ ਅਤੇ ਉਚਾਈ: ਸੰਘਣੀ, ਫੈਲੀ ਹੋਈ, ਰੇਂਗਣ ਵਾਲੀ, ਸੰਘਣੀ। ਸਲਾਨਾ ਵਾਧਾ 15- (30cm - ਦੱਖਣ ਵਿੱਚ)। ਇਹ 2.5- (10 ਸਾਲਾਂ ਬਾਅਦ 4.5 ਮੀਟਰ) ਤੱਕ ਵਿਆਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸਦਾਬਹਾਰ ਜ਼ਮੀਨੀ ਢੱਕਣ ਵਾਲੇ ਝਾੜੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵਧਦਾ ਹੈ, ਨਾ ਕਿ ਸੰਖੇਪ, ਪਰ 0.5 ਮੀਟਰ ਉੱਚੀਆਂ ਕਮਤ ਵਧੀਆਂ ਦੀਆਂ ਲੰਬੀਆਂ ਖਿਤਿਜੀ ਪਈਆਂ ਸ਼ਾਖਾਵਾਂ ਦੇ ਨਾਲ।

ਸ਼ੰਕੂ: ਸਿਰਫ ਮਾਦਾ ਨਮੂਨਿਆਂ 'ਤੇ ਉਮਰ ਦੇ ਨਾਲ ਬਣਦੇ ਹਨ, ਇਕਾਂਤ, ਗੋਲਾਕਾਰ, 5-6 ਮਿਲੀਮੀਟਰ ਵਿਆਸ, ਗੂੜ੍ਹੇ ਭੂਰੇ ਜਾਂ ਗੂੜ੍ਹੇ ਨੀਲੇ, ਨੀਲੇ ਖਿੜ ਦੇ ਨਾਲ। ਬੀਜ ਅੰਡਾਕਾਰ-ਆਲਾਕਾਰ ਆਕਾਰ ਦੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਦੋ ਜਾਂ ਚਾਰ ਫਲ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਅਕਸਰ ਉਹ ਫਲ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਵੱਲ ਨਿਕਲਦੇ ਹਨ।

ਸੱਕ: ਸਲੇਟੀ-ਭੂਰੇ, ਨਿਰਵਿਘਨ, ਪਤਲੀਆਂ ਪਲੇਟਾਂ ਵਿੱਚ ਚੀਰਨਾ।

ਜੂਨੀਪਰਸ ਡੌਰਿਕਾ "ਲੇਨਿਨਗਰਾਡ" (ਜੂਨੀਪਰਸ ਡੌਰਿਕਾ "ਲੇਨਿਨਗ੍ਰਾਡ") - ਮਾਤਾ-ਪਿਤਾ ਦਾ ਰੂਪ ਪਹਾੜੀ ਢਲਾਣਾਂ, ਦੂਰ ਪੂਰਬ, ਪੂਰਬੀ ਸਾਇਬੇਰੀਆ, ਉੱਤਰੀ ਚੀਨ ਅਤੇ ਮੰਗੋਲੀਆ ਵਿੱਚ ਦਰਿਆਵਾਂ ਦੇ ਰੇਤਲੇ ਕਿਨਾਰਿਆਂ 'ਤੇ ਪਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। 19ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਮੱਧ ਤੋਂ ਸੇਂਟ ਪੀਟਰਸਬਰਗ ਵਿੱਚ ਇਸਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਪੱਛਮੀ ਯੂਰਪ ਵਿੱਚ ਇਹ 1930 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਤੋਂ ਬਹੁਤ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. ਸਪੱਸ਼ਟ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਸੇਂਟ ਪੀਟਰਸਬਰਗ ਬੋਟੈਨੀਕਲ ਗਾਰਡਨ ਦੇ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਵਿੱਚ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਗਿਆ. ਬੌਣਾ ਸਦਾਬਹਾਰ ਸ਼ੰਕੂਦਾਰ ਝਾੜੀ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਕਮਤ ਵਧੀਆਂ ਮਿੱਟੀ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਘੁੰਮਦੀਆਂ ਹਨ। ਜੂਨੀਪਰ ਧੁੱਪ ਵਾਲੀਆਂ ਥਾਵਾਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਨਿਕਾਸ ਵਾਲੀ, ਥੋੜੀ ਤੇਜ਼ਾਬੀ ਮਿੱਟੀ, ਹਲਕੇ ਲੋਮ 'ਤੇ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਿਕਸਤ ਹੋਵੇਗਾ। ਉਹ ਛਿੜਕਣਾ ਪਸੰਦ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਜੂਨੀਪਰ ਰੂਟ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਲਈ ਮਜ਼ਬੂਤ ​​ਪਾਣੀ ਭਰਨਾ ਅਨੁਕੂਲ ਨਹੀਂ ਹੈ।

ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ: ਗਰਮੀਆਂ ਦੀਆਂ ਕਟਿੰਗਜ਼ ਦੇ ਸਭਿਆਚਾਰ ਵਿੱਚ ਬੀਜਾਂ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਸਾਰ. ਲੇਅਰਿੰਗ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਸਾਰਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ. ਛਾਂਗਣ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੰਭਾਲਦਾ ਹੈ। ਟ੍ਰਾਂਸਪਲਾਂਟੇਸ਼ਨ ਅਤੇ ਅਨੁਕੂਲਤਾ ਨੂੰ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਬਰਦਾਸ਼ਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਕੁਦਰਤੀ ਵਧਣ ਵਾਲੀਆਂ ਸਥਿਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਕ੍ਰੀਪਿੰਗ ਕਮਤ ਵਧਣੀ ਜੜ੍ਹ ਫੜਨ ਦੇ ਯੋਗ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਸੁੱਕੀ ਹਵਾ ਤੋਂ ਪੀੜਤ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਗਰਮੀ ਪ੍ਰਤੀ ਰੋਧਕ ਹੈ, ਤਾਪਮਾਨ ਦੇ ਅਤਿਅੰਤ ਅਤੇ ਸ਼ਹਿਰੀ ਸਥਿਤੀਆਂ (ਧੂੰਏਂ ਅਤੇ ਗੈਸ ਰੋਧਕ) ਵਿੱਚ ਸਖ਼ਤ ਹੈ।

ਜੜ੍ਹਾਂ: ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਸ਼ਾਖਾਵਾਂ, ਸਤਹੀ।

ਰੋਸ਼ਨੀ: ਰੋਸ਼ਨੀ: ਸੂਰਜ, ਪਰ ਹਲਕੇ ਅੰਸ਼ਕ ਛਾਂ ਨੂੰ ਬਰਦਾਸ਼ਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਟਿਕਾਊਤਾ: 30 (50) ਸਾਲ ਤੱਕ।

ਸੂਈਆਂ: ਸਦਾਬਹਾਰ, ਛੋਟੀਆਂ, ਦੋ ਕਿਸਮਾਂ ਦੀਆਂ: ਸੂਈਆਂ ਵਰਗੀਆਂ ਫੈਲਣ ਵਾਲੀਆਂ ਅਤੇ ਰੌਂਬਿਕ ਸਕੈਲੀ, ਹਲਕੇ ਹਰੇ (ਗਰਮੀਆਂ ਵਿੱਚ ਨੀਲੇ), 2, 5-8 ਮਿਲੀਮੀਟਰ ਲੰਬੇ ਘੁੰਡ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠੀਆਂ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਸਰਦੀਆਂ ਲਈ ਸੂਈਆਂ ਭੂਰੀਆਂ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਲਗਭਗ 2% ਜ਼ਰੂਰੀ ਤੇਲ ਰੱਖਦਾ ਹੈ. ਜਦੋਂ ਰਗੜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਸ ਤੋਂ ਬਦਬੂ ਆਉਂਦੀ ਹੈ .. ਆਖਰੀ ਕਿਸਮ ਦੀਆਂ ਸੂਈਆਂ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਸ਼ਾਖਾਵਾਂ ਦੇ ਸਿਰਿਆਂ 'ਤੇ ਵੇਖੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ ਜੋ ਸੂਰਜ ਦੁਆਰਾ ਵਧੇਰੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਤ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ. ਟਹਿਣੀਆਂ ਲੰਬੀਆਂ "ਪੂਛਾਂ" ਵਿੱਚ ਫੈਲਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਛੋਟੀਆਂ ਸ਼ਾਖਾਵਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਜ਼ਮੀਨ 'ਤੇ ਦਬਾਈਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਅਕਸਰ ਇੱਕ ਸੰਘਣੀ, ਚੌੜੀ ਕਾਰਪੇਟ ਵਿੱਚ ਬਣ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਸਰਦੀਆਂ ਵਿੱਚ ਪੱਕੀਆਂ ਸ਼ਾਖਾਵਾਂ ਦੀਆਂ ਸ਼ੂਟਾਂ ਵਿੱਚ ਭੂਰੇ-ਜਾਮਨੀ ਰੰਗ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਜਵਾਨ ਸ਼ਾਖਾਵਾਂ ਹਲਕੇ ਭੂਰੀਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਵਧੇਰੇ ਪਰਿਪੱਕ ਗੂੜ੍ਹੇ ਭੂਰੀਆਂ, ਪਤਲੀਆਂ, ਟੈਟਰਾਹੇਡ੍ਰਲ ਬਣ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਪੌਦੇ ਦਾ ਮੁੱਖ ਤਣਾ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਉੱਪਰਲੀ ਮਿੱਟੀ ਵਿੱਚ ਲੁਕਿਆ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

ਜੂਨੀਪਰ (lat. Juniperus) ਜੀਨਸ ਸਦਾਬਹਾਰ ਸ਼ੰਕੂਦਾਰ ਬੂਟੇ ਅਤੇ ਸਾਈਪ੍ਰਸ ਪਰਿਵਾਰ (ਕਿਊਪ੍ਰੇਸਸੀ) ਦੇ ਰੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਜੋੜਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਵਿੱਚ ਮੋਨੋਸ਼ੀਅਸ ਜਾਂ ਡਾਇਓਸ਼ੀਅਸ ਪੌਦਿਆਂ ਦੀਆਂ ਸੱਠ ਤੋਂ ਵੱਧ ਕਿਸਮਾਂ ਹਨ।

ਇੱਕ ਨਿਯਮ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ, ਉਹ ਉੱਤਰੀ ਗੋਲਿਸਫਾਇਰ ਵਿੱਚ ਵਧਦੇ ਹਨ. ਇਸ ਲੇਖ ਵਿਚ ਅਸੀਂ ਇਕ ਕਿਸਮ ਬਾਰੇ ਗੱਲ ਕਰਾਂਗੇ - ਡੌਰੀਅਨ ਜੂਨੀਪਰ. ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਪੌਦੇ ਦੀਆਂ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ ਬਾਰੇ ਸਿੱਖੋਗੇ, ਇਸ ਨੂੰ ਕਿੱਥੇ ਲਗਾਉਣਾ ਬਿਹਤਰ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸਦੀ ਦੇਖਭਾਲ ਕਿਵੇਂ ਕਰਨੀ ਹੈ।
ਦਾਹੁਰੀਅਨ ਜੂਨੀਪਰ

Dahurian ਜੂਨੀਪਰ: ਪੌਦੇ ਦਾ ਵੇਰਵਾ

ਇਹ ਸਦਾਬਹਾਰ ਪੌਦਾ ਕੁਦਰਤੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸਾਡੇ ਦੇਸ਼ ਦੇ ਦੂਰ ਪੂਰਬ ਵਿੱਚ ਟਰਾਂਸਬਾਈਕਲੀਆ ਅਤੇ ਯਾਕੁਟੀਆ, ਉੱਤਰੀ ਚੀਨ ਅਤੇ ਮੰਗੋਲੀਆ ਵਿੱਚ ਉੱਗਦਾ ਹੈ - ਖਾਬਾਰੋਵਸਕ ਅਤੇ ਪ੍ਰਿਮੋਰਸਕੀ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ, ਅਮੂਰ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ। ਡੌਰੀਅਨ ਜੂਨੀਪਰ ਦਾ ਵਰਣਨ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ 1789 ਵਿੱਚ "ਰੂਸ ਦੀ ਬਨਸਪਤੀ" ਕਿਤਾਬ ਵਿੱਚ ਜਰਮਨ ਵਿਗਿਆਨੀ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਵਕੋਸ਼ਕਾਰ ਪੀਟਰ ਸਾਈਮਨ ਪੈਲਾਸ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਜੋ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਰੂਸ ਵਿੱਚ ਰਿਹਾ ਸੀ।

ਇਹ ਸਪੀਸੀਜ਼ ਛੋਟੇ ਸਮੂਹਾਂ ਵਿੱਚ ਉੱਗਦੀ ਹੈ, ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਅਕਸਰ ਇਕੱਲੇ, ਪਹਾੜੀ ਢਲਾਣਾਂ ਦੇ ਪੱਥਰੀਲੇ ਸਥਾਨਾਂ ਨੂੰ ਤਰਜੀਹ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਗੰਜੇ ਪਹਾੜਾਂ 'ਤੇ, ਚੱਟਾਨਾਂ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਦਰਿਆ ਦੀਆਂ ਘਾਟੀਆਂ ਵਿੱਚ, ਸਮੁੰਦਰੀ ਤੱਟਾਂ ਦੀਆਂ ਚੱਟਾਨਾਂ 'ਤੇ, ਰੇਤ ਦੇ ਟਿੱਬਿਆਂ ਵਿੱਚ। ਸਮੁੰਦਰ ਤਲ ਤੋਂ 1400 ਮੀਟਰ ਦੀ ਉਚਾਈ ਤੱਕ ਪਹਾੜਾਂ ਵਿੱਚ ਚੜ੍ਹਨ ਦੇ ਯੋਗ।

ਬਾਹਰੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ

ਕ੍ਰੀਪਿੰਗ ਝਾੜੀ, ਉੱਪਰ ਚੜ੍ਹਦੀਆਂ ਸ਼ਾਖਾਵਾਂ ਹੋ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਕਿ ਹਲਕੇ ਸਲੇਟੀ ਸੱਕ ਨਾਲ ਢੱਕੀਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਕੁਝ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲਦੀਆਂ ਹਨ। ਕਮਤ ਵਧਣੀ ਟੈਟਰਾਹੇਡ੍ਰਲ, ਪਤਲੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਵੱਖ ਵੱਖ ਆਕਾਰ ਦੀਆਂ ਸੂਈਆਂ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ.

ਸੂਈ ਦੇ ਆਕਾਰ ਦਾ - ਸ਼ੂਟ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਹੇਠਲੇ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ ਉਲਟ ਅਤੇ ਕਰਾਸ ਵਾਈਜ਼ ਵਧਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਬਹੁਤ ਹੀ ਨਾਜ਼ੁਕ, ਪਤਲਾ, ਚਮਕਦਾਰ ਹਰੇ ਰੰਗ ਵਿੱਚ ਪੇਂਟ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, 0.8 ਸੈਂਟੀਮੀਟਰ ਤੋਂ ਵੱਧ ਲੰਬਾ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਇਹ ਸ਼ੂਟ ਤੋਂ ਥੋੜ੍ਹਾ ਦੂਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਤਿੱਖੇ ਸੁਝਾਅ ਹਨ।

ਪੈਮਾਨੇ ਵਰਗੀਆਂ ਸੂਈਆਂ ਕਮਤ ਵਧਣੀ ਦੇ ਸਿਰੇ 'ਤੇ ਉੱਗਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਹ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਕੱਸ ਕੇ ਦਬਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇੱਕ ਰੋਮਬਿਕ ਆਕਾਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਰੰਗ ਵਿੱਚ ਸਲੇਟੀ-ਹਰੇ. ਸਰਦੀਆਂ ਵਿੱਚ, ਇਸ ਕਿਸਮ ਦੀਆਂ ਸੂਈਆਂ ਭੂਰੀਆਂ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਜੂਨੀਪਰ Dahurian

ਫਲ

ਇਹ ਕੋਨ ਬੇਰੀਆਂ ਹਨ, ਭੂਰੇ-ਨੀਲੇ, ਜਾਮਨੀ-ਭੂਰੇ ਰੰਗ ਦੇ ਨੀਲੇ ਫੁੱਲ ਦੇ ਨਾਲ। ਫਲ ਦੀ ਸ਼ਕਲ ਗੋਲਾਕਾਰ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜਿਸਦਾ ਵਿਆਸ 0.5 ਸੈਂਟੀਮੀਟਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

ਬੀਜ

ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਅੰਡਕੋਸ਼-ਆਈਤਾਕਾਰ ਆਕਾਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਥੋੜਾ ਜਿਹਾ ਚਪਟਾ, ਇੱਕ ਨੁਕੀਲੇ ਸਿਖਰ ਦੇ ਨਾਲ। ਫਲ ਵਿੱਚ ਚਾਰ ਟੁਕੜੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ. ਅਕਸਰ ਉਹ ਬਾਹਰ ਆ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

ਕਿਸਮਾਂ

ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਸਪੀਸੀਜ਼ ਬਹੁਤ ਦੁਰਲੱਭ ਹੈ, ਹਾਲਾਂਕਿ, ਲੈਂਡਸਕੇਪ ਡਿਜ਼ਾਈਨਰਾਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਇਹ ਲੈਂਡਸਕੇਪਿੰਗ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਵਰਤੋਂ ਦੇ ਹੱਕਦਾਰ ਹੈ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਜਦੋਂ ਚੱਟਾਨ ਦੀਆਂ ਪਹਾੜੀਆਂ ਨੂੰ ਸਜਾਉਂਦੇ ਹੋਏ. ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਫੈਲੀਆਂ ਕਿਸਮਾਂ ਲੈਨਿਨਗ੍ਰਾਡ ਅਤੇ ਐਕਸਪਾਂਸਾ ਵੇਰੀਗਾਟਾ ਹਨ।

ਲੈਨਿਨਗ੍ਰਾਡ

ਜੂਨੀਪਰ ਡਾਹੁਰੀਅਨ "ਲੇਨਿਨਗ੍ਰਾਡ" ਇੱਕ ਸਦਾਬਹਾਰ ਬੌਣਾ ਕੋਨੀਫੇਰਸ ਝਾੜੀ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਟਹਿਣੀਆਂ ਹਨ। ਇੱਕ ਬਾਲਗ ਪੌਦੇ ਦੀ ਉਚਾਈ ਅੱਧੇ ਮੀਟਰ ਤੋਂ ਵੱਧ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ, ਅਤੇ ਤਾਜ ਦਾ ਵਿਆਸ ਦੋ ਮੀਟਰ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਸਕਦਾ ਹੈ. ਇਸ ਦਾਹੂਰੀਅਨ ਜੂਨੀਪਰ ਕੋਲ ਇੱਕ ਗੱਦੀ ਦੇ ਆਕਾਰ ਦਾ ਤਾਜ ਹੈ ਜੋ ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਮੱਥਾ ਟੇਕਦਾ ਹੈ। ਪੌਦੇ ਦੀਆਂ ਕਮਤ ਵਧੀਆਂ ਆਪਣੇ ਰੰਗ ਨੂੰ ਗੂੜ੍ਹੇ ਤੋਂ ਹਲਕੇ ਭੂਰੇ ਵਿੱਚ ਬਦਲਣ ਦੇ ਯੋਗ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਜੂਨੀਪਰ ਡੌਰਸਕੀ ਲੈਨਿਨਗ੍ਰਾਦ

ਸੂਈਆਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਸੁੰਦਰ ਅਮੀਰ ਨੀਲੇ-ਹਰੇ ਰੰਗ ਵਿੱਚ ਪੇਂਟ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. ਉਹ ਬਹੁਤ ਛੋਟੀ ਅਤੇ ਕਾਂਟੇਦਾਰ ਹੈ। ਇਹ ਜੂਨੀਪਰ, ਹੋਰ ਕਿਸਮਾਂ ਵਾਂਗ, ਖੁੱਲੇ ਧੁੱਪ ਵਾਲੇ ਖੇਤਰਾਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਿਕਸਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਨਿਕਾਸ ਵਾਲੀ, ਹਲਕੇ ਲੋਮ, ਥੋੜੀ ਤੇਜ਼ਾਬੀ ਮਿੱਟੀ 'ਤੇ ਵਧਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਦਿਨ ਵੇਲੇ ਛਿੜਕਾਅ ਕਰਨਾ ਪਸੰਦ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਪਾਣੀ ਭਰਨਾ ਪੌਦੇ ਦੀ ਜੜ੍ਹ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।

ਇਹ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੀਦਰ ਬਗੀਚਿਆਂ, ਅਲਪਾਈਨ ਪਹਾੜੀਆਂ, ਬਾਰਡਰਾਂ, ਉੱਚੇ ਕੋਨੀਫਰਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਰਚਨਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਦਿਲਚਸਪ ਲੱਗਦਾ ਹੈ।

ਵਿਸਤਾਰ ਵੇਰੀਗਾਟਾ

ਲੇਟਵੇਂ ਤੌਰ 'ਤੇ ਫੈਲੀਆਂ ਮਜ਼ਬੂਤ ​​ਕਮਤ ਵਧੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਘੱਟ ਵਧਣ ਵਾਲਾ ਝਾੜੀ। ਇਹ ਉਚਾਈ ਵਿੱਚ ਪੰਜਾਹ ਸੈਂਟੀਮੀਟਰ ਤੋਂ ਵੱਧ ਨਹੀਂ ਹੈ ਅਤੇ ਤਾਜ ਦੇ ਵਿਆਸ ਵਿੱਚ ਦੋ ਮੀਟਰ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ। ਸਲਾਨਾ ਲਗਭਗ ਦਸ ਸੈਂਟੀਮੀਟਰ ਦਾ ਵਾਧਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਸਕੇਲ ਅਤੇ ਸੂਈਆਂ ਨੀਲੇ-ਹਰੇ। ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਕਮਤ ਵਧਣੀ ਦਾ ਰੰਗ ਵੱਖਰਾ ਕਰੀਮੀ ਚਿੱਟਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

ਐਕਸਪੈਨਸਾ ਵੇਰੀਗਾਟਾ ਡੌਰੀਅਨ ਜੂਨੀਪਰ ਦੇ ਬੂਟੇ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਬਹੁਤ ਹੀ ਆਕਰਸ਼ਕ ਦਿੱਖ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਇੱਕ ਕੀਟਾਣੂਨਾਸ਼ਕ ਪ੍ਰਭਾਵ ਰੱਖਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਹਵਾ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ 30% ਤੋਂ ਵੱਧ ਰੋਗਾਣੂਆਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਪੌਦਾ ਚੱਟਾਨ ਦੀਆਂ ਪਹਾੜੀਆਂ ਅਤੇ ਜਾਪਾਨੀ ਬਗੀਚਿਆਂ ਨੂੰ ਸਜਾਉਣ ਲਈ ਬਹੁਤ ਵਧੀਆ ਹੈ।
ਜੂਨੀਪਰ ਡਾਹੁਰਿਅਨ ਦਾ ਵਰਣਨ

ਇਹ ਕਿਸਮ ਮਿੱਟੀ ਲਈ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬੇਲੋੜੀ ਹੈ. ਚੰਗੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਵਾਲੇ ਧੁੱਪ ਵਾਲੇ ਖੇਤਰਾਂ ਨੂੰ ਤਰਜੀਹ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਨੁਕਸਾਨੀਆਂ ਅਤੇ ਸੁੱਕੀਆਂ ਟਾਹਣੀਆਂ ਦੀ ਸਮੇਂ ਸਿਰ ਛੰਗਾਈ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ। ਅਲਪਾਈਨ ਸਲਾਈਡਾਂ ਲਈ, ਨਿੱਜੀ ਪਲਾਟਾਂ ਵਿੱਚ ਬੀਜਣ ਲਈ ਸਿਫਾਰਸ਼ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਲੈਂਡਿੰਗ ਗਰੁੱਪ ਅਤੇ ਸਿੰਗਲ ਦੋਵੇਂ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਗਰਾਊਂਡਕਵਰ ਵਜੋਂ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਇੱਕ ਲੈਂਡਿੰਗ ਸਾਈਟ ਦੀ ਚੋਣ

ਦਹੂਰੀਅਨ ਜੂਨੀਪਰ, ਜਿਸਦੀ ਫੋਟੋ ਅਸੀਂ ਇਸ ਲੇਖ ਵਿੱਚ ਪੋਸਟ ਕੀਤੀ ਹੈ, ਧੁੱਪ ਵਾਲੇ ਖੁੱਲੇ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਲਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ. ਛਾਂ ਵਿੱਚ, ਪੌਦੇ ਢਿੱਲੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਇਸ ਰੂਪ ਦੇ ਸਜਾਵਟੀ ਗੁਣਾਂ ਨੂੰ ਗੁਆ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਇੱਕ ਮਾਮੂਲੀ ਛਾਇਆ ਸਿਰਫ ਆਮ ਜੂਨੀਪਰ ਦੁਆਰਾ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬਰਦਾਸ਼ਤ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ.

ਲੈਂਡਿੰਗ

ਡੌਰੀਅਨ ਜੂਨੀਪਰ, ਲਾਉਣਾ ਅਤੇ ਦੇਖਭਾਲ ਕਰਨਾ ਜਿਸਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਗਾਰਡਨਰਜ਼ ਲਈ ਵੀ ਮੁਸ਼ਕਲ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਮਿੱਟੀ ਬਾਰੇ ਬਿਲਕੁਲ ਵੀ ਚੁਸਤ ਨਹੀਂ ਹੈ. ਕੁਦਰਤੀ ਸਥਿਤੀਆਂ ਦੇ ਤਹਿਤ, ਇਹ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸਥਿਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਫਲਤਾਪੂਰਵਕ ਵਿਕਸਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ: ਰੇਤਲੇ ਡਿਪਾਜ਼ਿਟ, ਪੱਥਰੀਲੇ ਪਲੇਸਰ, ਚੂਨੇ ਦੇ ਪੱਥਰ, ਰੇਤ ਅਤੇ ਕੰਕਰ ਦੀਆਂ ਸ਼ਾਫਟਾਂ, ਚੱਟਾਨਾਂ 'ਤੇ।

ਬੀਜਣ ਵੇਲੇ, ਪੌਦਿਆਂ ਵਿਚਕਾਰ ਦੂਰੀ ਮੁੱਖ ਤੌਰ 'ਤੇ ਲੋੜੀਂਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ 'ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਇਹ 50 ਸੈਂਟੀਮੀਟਰ ਤੋਂ 2 ਮੀਟਰ ਤੱਕ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਬੀਜਣ ਦੀ ਡੂੰਘਾਈ ਰੂਟ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਕੋਮਾ 'ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਇੱਕ ਨਿਯਮ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ, ਇਹ 70 ਸੈਂਟੀਮੀਟਰ ਹੈ, ਪਰ ਧਰਤੀ ਦੇ ਹੋਰ ਬੈਕਫਿਲਿੰਗ ਦੇ ਨਾਲ. ਲਗਭਗ 20 ਸੈਂਟੀਮੀਟਰ ਦੀ ਪਰਤ ਵਾਲੀ ਰੇਤ ਅਤੇ ਟੁੱਟੀਆਂ ਇੱਟਾਂ ਨੂੰ ਨਿਕਾਸੀ ਵਜੋਂ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਪੌਦਾ ਪੀਟ, ਸੋਡੀ ਮਿੱਟੀ ਅਤੇ ਰੇਤ (2:1:1) ਵਾਲੇ ਮਿੱਟੀ ਦੇ ਮਿਸ਼ਰਣ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਵਿਕਾਸ ਦੇ ਨਤੀਜੇ ਦਿਖਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਹਰ ਕਿਸਮ ਦੇ ਜੂਨੀਪਰ ਮਿੱਟੀ ਦੀ ਉਪਜਾਊ ਸ਼ਕਤੀ ਲਈ ਬੇਲੋੜੇ ਹਨ।

ਦੇਖਭਾਲ

ਦਹੂਰੀਅਨ ਜੂਨੀਪਰ ਨੂੰ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਵਿਕਸਤ ਕਰਨ ਲਈ, ਬਸੰਤ ਰੁੱਤ ਵਿੱਚ ਇਸਨੂੰ 30 g / m² ਦੀ ਦਰ ਨਾਲ ਨਾਈਟ੍ਰੋਐਮਮੋਫੋਸ ਨਾਲ ਖੁਆਇਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਪੌਦਾ ਖੁਸ਼ਕ ਹਵਾ ਨੂੰ ਬਰਦਾਸ਼ਤ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਇਹ ਮੱਧਮ ਨਮੀ ਵਾਲੀ ਮਿੱਟੀ 'ਤੇ ਬਿਹਤਰ ਵਿਕਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ਕ ਅਤੇ ਗਰਮ ਗਰਮੀਆਂ ਵਿੱਚ, ਪਾਣੀ ਦੇਣ ਦੀ ਸਿਫਾਰਸ਼ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਪ੍ਰਤੀ ਸੀਜ਼ਨ ਵਿੱਚ 3 ਵਾਰ ਤੋਂ ਵੱਧ ਨਹੀਂ, ਅਤੇ ਹਫਤਾਵਾਰੀ ਛਿੜਕਾਅ, ਜੋ ਸੂਰਜ ਡੁੱਬਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਪਾਣੀ ਪਿਲਾਉਣ ਅਤੇ ਨਦੀਨ ਕਰਨ ਤੋਂ ਤੁਰੰਤ ਬਾਅਦ ਢਿੱਲੀ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਇਹ ਖਾਸ ਤੌਰ 'ਤੇ ਜਵਾਨ ਬੂਟਿਆਂ ਲਈ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹੈ। ਮਲਚਿੰਗ ਲਈ, ਪੀਟ, ਲੱਕੜ ਦੇ ਚਿਪਸ ਜਾਂ ਬਰਾ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਲਗਭਗ 8 ਸੈਂਟੀਮੀਟਰ ਦੀ ਪਰਤ ਨਾਲ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਲੈਂਡਿੰਗ ਤੋਂ ਤੁਰੰਤ ਬਾਅਦ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ.

ਛਾਂਟਣਾ, ਕੱਟਣਾ ਕਾਸ਼ਤ ਦੀ ਜਗ੍ਹਾ ਅਤੇ ਪੌਦੇ ਦੀ ਕਿਸਮ 'ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਅਸਲ ਵਿੱਚ, ਇਹਨਾਂ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆਵਾਂ ਦਾ ਉਦੇਸ਼ ਸੁੱਕੀਆਂ ਸ਼ਾਖਾਵਾਂ ਨੂੰ ਹਟਾਉਣਾ ਹੈ. ਇਸ ਸਪੀਸੀਜ਼ ਦੇ ਜੂਨੀਪਰ ਨੂੰ ਸਰਦੀਆਂ ਲਈ ਪਨਾਹ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ. ਸਿਰਫ ਅਪਵਾਦ ਬੀਜਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਪਹਿਲੀ ਸਰਦੀ ਹੈ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਉੱਤਰੀ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ.

ਵਰਤੋਂ

ਡਾਹੂਰੀਅਨ ਜੂਨੀਪਰ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਢਲਾਣਾਂ, ਢਲਾਣਾਂ 'ਤੇ ਬੀਜਣ ਲਈ, ਅਲਪਾਈਨ ਸਲਾਈਡਾਂ ਨੂੰ ਸਜਾਉਣ ਲਈ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਛੋਟੇ ਬਗੀਚਿਆਂ ਅਤੇ ਲੈਂਡਸਕੇਪ ਅਤੇ ਆਰਕੀਟੈਕਚਰਲ ਰਚਨਾਵਾਂ ਦੀ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਸਜਾਵਟ ਬਣ ਸਕਦਾ ਹੈ.
Juniper Dahurian ਫੋਟੋ

ਜੂਨੀਪਰ ਫਲ ਇੱਕ ਮਸਾਲੇ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਵਰਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਇੱਕਲੇ ਪੌਦੇ ਲਗਾਉਣ ਵਿੱਚ ਝਾੜੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਪਾਰਕ ਦੇ ਲੈਂਡਸਕੇਪ ਵਿੱਚ ਪੱਥਰਾਂ ਦੇ ਛੋਟੇ ਸਮੂਹਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਬਹੁਤ ਸਜਾਵਟੀ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਜੂਨੀਪਰ ਬਹੁਤ ਡੂੰਘੀ ਬਰਫ਼ ਦੀ ਪਿੱਠਭੂਮੀ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦਾ ਹੈ. ਢਲਾਣਾਂ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ​​ਕਰਨ ਲਈ ਕ੍ਰੀਪਿੰਗ ਅਤੇ ਅੰਡਰਸਾਈਜ਼ਡ ਸਪੀਸੀਜ਼, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਦਹੂਰੀਅਨ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ, ਲਾਜ਼ਮੀ ਹਨ।

ਕੁਝ ਸਪੀਸੀਜ਼ ਸਫਲਤਾਪੂਰਵਕ ਸੁਰੱਖਿਆ ਵਾਲੀਆਂ ਪੱਟੀਆਂ ਅਤੇ ਹੇਜਾਂ ਨੂੰ ਸਜਾਉਣ ਲਈ ਵਰਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਐਪਲੀਕੇਸ਼ਨ ਸਿਰਫ ਪੌਦੇ ਦੇ ਹੌਲੀ ਵਿਕਾਸ ਦੁਆਰਾ ਸੀਮਿਤ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਲਗਭਗ ਸਾਰੇ ਜੂਨੀਪਰ ਧੂੰਏਂ ਅਤੇ ਸੂਟ ਨੂੰ ਬਰਦਾਸ਼ਤ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਜੋ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਉਦਯੋਗਿਕ ਕੇਂਦਰਾਂ ਵਿੱਚ ਬੀਜਣ ਦੀ ਸੰਭਾਵਨਾ ਨੂੰ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸੀਮਤ ਕਰਦਾ ਹੈ.
ਜੂਨੀਪਰ ਡਾਹੁਰੀਅਨ ਲਾਉਣਾ ਅਤੇ ਦੇਖਭਾਲ

ਸਾਥੀ ਪੌਦੇ

ਡਾਹੂਰੀਅਨ ਜੂਨੀਪਰ ਏਰਿਕਾ ਅਤੇ ਹੀਥਰ ਦੇ ਨਾਲ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜੋੜਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਪਾਈਨ, ਸਜਾਵਟੀ ਘਾਹ, ਗੁਲਾਬ ਅਤੇ ਜੰਗਲੀ ਬਾਰਹਮਾਸੀ ਦੇ ਕੁਝ ਜ਼ਮੀਨੀ ਕਵਰ ਫਾਰਮ ਹਨ।

ਪ੍ਰਜਨਨ

ਜੂਨੀਪਰ ਨੂੰ ਕਟਿੰਗਜ਼ ਅਤੇ ਬੀਜਾਂ ਦੁਆਰਾ ਫੈਲਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸਰਦੀਆਂ ਦੀਆਂ 70 ਪ੍ਰਤੀਸ਼ਤ ਤੋਂ ਵੱਧ ਕਟਿੰਗਜ਼ ਬਿਨਾਂ ਕਿਸੇ ਵਾਧੂ ਇਲਾਜ ਦੇ ਸਫਲਤਾਪੂਰਵਕ ਜੜ੍ਹ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ।

ਬੀਜ ਨੂੰ ਕੇਂਦਰ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਖਾਲੀ ਥਾਂ ਨੂੰ ਧਰਤੀ ਨਾਲ ਭਰੋ, ਰੂਟ ਖੇਤਰ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੰਕੁਚਿਤ ਅਤੇ ਸਿੰਜਿਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ. ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਤਾਜ ਨੂੰ ਟਿਸ਼ੂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਸ਼ਾਖਾਵਾਂ ਨੂੰ ਸਤ੍ਹਾ 'ਤੇ ਬਰਾਬਰ ਪਰਿਭਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ. ਜੂਨੀਪਰ ਨੂੰ ਦੂਜੇ ਪੌਦਿਆਂ ਦੇ ਬਹੁਤ ਨੇੜੇ ਨਹੀਂ ਲਗਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ, ਥੋੜ੍ਹੀ ਦੂਰੀ ਰੱਖੋ।

ਜੂਨੀਪਰ ਦੀਆਂ ਦੋ ਮੁੱਖ ਕਿਸਮਾਂ ਹਨ। ਇਹ ਸਪੀਸੀਜ਼ ਸੂਈਆਂ ਦੇ ਰੰਗ ਅਤੇ ਆਕਾਰ ਵਿੱਚ ਭਿੰਨ ਹਨ। ਇਹ ਰਵਾਇਤੀ ਕਿਸਮ ਦੇ ਜੂਨੀਪਰ ਨਾਲੋਂ ਜੰਗਲੀ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਆਮ ਹਨ, ਹਾਲਾਂਕਿ, ਇਹ ਕਿਸਮਾਂ ਅਕਸਰ ਲੈਂਡਸਕੇਪਿੰਗ ਲਈ ਵਰਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।

ਜੂਨੀਪਰ ਦੇ ਪ੍ਰਜਨਨ ਬਾਰੇ

ਇਹ ਕੋਈ ਭੇਤ ਨਹੀਂ ਹੈ ਕਿ ਦਹੂਰੀਅਨ ਜੂਨੀਪਰ ਅਜਿਹੇ ਪਦਾਰਥਾਂ ਦਾ ਨਿਕਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਬਾਗ ਦੇ ਕੀੜਿਆਂ ਨੂੰ ਪਸੰਦ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਇਸ ਲਈ ਕੀੜੇ ਅਮਲੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸੂਈਆਂ 'ਤੇ ਪਰਜੀਵੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ. ਹਾਲਾਂਕਿ, ਕਈ ਵਾਰ ਐਫੀਡਸ, ਸਕੇਲ ਕੀੜੇ, ਮੱਕੜੀ ਦੇਕਣ ਅਤੇ ਆਰੇ ਦੀਆਂ ਫਲੀਆਂ ਜੂਨੀਪਰ 'ਤੇ ਸੈਟਲ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਹਨਾਂ ਕੀੜਿਆਂ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾਉਣ ਲਈ, ਗਾਰਡਨਰਜ਼ ਕੀੜੇ ਦੇ ਲਾਰਵੇ ਨੂੰ ਹਟਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਕੀੜਿਆਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਝਾੜੀਆਂ ਨੂੰ ਕੀਟਨਾਸ਼ਕਾਂ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਕੋਲੋਇਡਲ ਸਲਫਰ ਨਾਲ ਇਲਾਜ ਕਰਦੇ ਹਨ।

ਜੂਨੀਪਰ ਡੌਰਸਕੀ ਲੈਨਿਨਗ੍ਰਾਦ

ਇਹ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬੌਣਾ ਝਾੜੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਦਹੂਰਿਅਨ ਨਾਲੋਂ ਨੀਵਾਂ ਹੈ। ਇਸ ਦੀਆਂ ਸ਼ਾਖਾਵਾਂ ਧਰਤੀ ਦੀ ਸਤ੍ਹਾ 'ਤੇ ਸੈਟਲ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ 2 ਮੀਟਰ ਦੀ ਲੰਬਾਈ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਸਦਾ ਤਾਜ ਸੰਘਣਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਕਮਤ ਵਧਣੀ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਿੱਟੀ ਦੀ ਸਤਹ 'ਤੇ ਡਿੱਗਦੀ ਹੈ। ਜਿੱਥੇ ਸ਼ਾਖਾਵਾਂ ਜ਼ਮੀਨ ਨੂੰ ਛੂਹਦੀਆਂ ਹਨ, ਜੜ੍ਹਾਂ ਜੂਨੀਪਰ 'ਤੇ ਬਣਨੀਆਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਸ ਦੀਆਂ ਸੂਈਆਂ ਕਾਫ਼ੀ ਛੋਟੀਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਸੂਈਆਂ ਬਹੁਤ ਮੋਟੀਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਰੰਗ ਪਰੰਪਰਾਗਤ ਹੈ, ਅਤੇ ਸੂਈਆਂ ਕਾਫ਼ੀ ਕਾਂਟੇਦਾਰ ਹਨ। ਇਹ ਜੂਨੀਪਰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਿਸਮਾਂ ਦੀ ਮਿੱਟੀ ਵਿੱਚ ਉੱਗ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਉਸਦਾ ਵਾਧਾ ਵੀ ਛੋਟਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਪ੍ਰਤੀ ਸਾਲ 5 ਤੋਂ 7 ਸੈਂਟੀਮੀਟਰ ਤੱਕ। ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਸਾਲਾਂ ਦੌਰਾਨ, ਬਨਸਪਤੀ ਹੋਰ ਵੀ ਹੌਲੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ. ਡਾਹੂਰੀਅਨ ਜੂਨੀਪਰ ਲੈਨਿਨਗ੍ਰਾਡ ਦੀ ਮਦਦ ਨਾਲ, ਤੁਸੀਂ ਸੜਕ ਦੇ ਨੇੜੇ ਇੱਕ ਸਰਹੱਦ ਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ, ਨਾਲ ਹੀ ਇਸ ਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸਮੂਹ ਰਚਨਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਲਗਾ ਸਕਦੇ ਹੋ. ਉਹ ਨਮੀ ਵਾਲੀ ਮਿੱਟੀ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਖੁੱਲੇ ਖੇਤਰਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਪਿਆਰ ਕਰਦਾ ਹੈ.

ਬਸੰਤ ਰੁੱਤ ਵਿੱਚ ਡੌਰੀਅਨ ਜੂਨੀਪਰ ਦੀ ਛਾਂਟੀ ਕਰੋ, ਇਸਦੇ ਲਈ ਸਮੇਂ ਸਿਰ ਬਿਮਾਰ ਅਤੇ ਸੁੱਕੀਆਂ ਸ਼ਾਖਾਵਾਂ ਨੂੰ ਹਟਾਉਣ ਦੀ ਸਿਫਾਰਸ਼ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜੇ ਸਰਦੀਆਂ ਸਫਲ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਤਾਂ ਪੌਦਿਆਂ ਨੂੰ ਛਾਂਟਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ; ਸਭਿਆਚਾਰ ਦੇ ਤਾਜ ਤੋਂ ਅਜੀਬ ਮੂਰਤੀਆਂ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਡਿਜ਼ਾਈਨਰ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਝਾੜੀ ਦੇ ਗਠਨ ਵਿਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੁੰਦੇ ਹਨ. ਪਰ ਯਾਦ ਰੱਖੋ ਕਿ ਜੂਨੀਪਰ ਟਹਿਣੀਆਂ ਬਹੁਤ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਵਧਦੀਆਂ ਹਨ, ਇਸ ਲਈ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਛੋਟਾ ਨਾ ਕਰੋ। ਸਾਲ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵਾਰ, ਝਾੜੀ ਦਾ ਤਾਜ ਬਣਾਉਣਾ ਕਾਫ਼ੀ ਹੋਵੇਗਾ.

ਕਿਉਂਕਿ ਡਾਹੂਰੀਅਨ ਜੂਨੀਪਰ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਧਰਤੀ ਦੀ ਸਤ੍ਹਾ ਦੇ ਨਾਲ ਫੈਲਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਨੂੰ ਲੇਅਰਿੰਗ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਫੈਲਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਇਸਦੇ ਲਈ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੋ ਸਾਲ ਦੀ ਛੋਟੀ ਸ਼ੂਟ ਵਿੱਚ ਖੋਦਣ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੋਏਗੀ, ਇਸ ਨੂੰ ਸਿਖਰ 'ਤੇ ਢਿੱਲੀ ਮਿੱਟੀ ਨਾਲ ਭਰੋ। ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ, ਸ਼ਾਖਾ ਦੀਆਂ ਵਾਧੂ ਜੜ੍ਹਾਂ ਹੋਣਗੀਆਂ, ਪਰ ਇੱਕ ਸਾਲ ਬਾਅਦ ਸ਼ੂਟ ਨੂੰ ਮਾਂ ਝਾੜੀ ਤੋਂ ਵੱਖ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇੱਕ ਨਵੀਂ ਜਗ੍ਹਾ ਵਿੱਚ ਲਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ.

ਡੌਰੀਅਨ ਜੂਨੀਪਰ ਦੀਆਂ ਕਿਸਮਾਂ ਬਾਰੇ

ਉੱਥੇ ਦੀ ਸਾਈਟ ਵੀ ਤਿਆਰ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਅਜਿਹਾ ਕਰਨ ਲਈ, ਮਿੱਟੀ ਨੂੰ ਖੋਦਣ, ਸਾਰੇ ਜੰਗਲੀ ਬੂਟੀ ਨੂੰ ਹਟਾਉਣਾ ਫਾਇਦੇਮੰਦ ਹੈ. ਲਾਉਣਾ ਮੋਰੀ ਘੱਟੋ ਘੱਟ 60 ਸੈਂਟੀਮੀਟਰ ਡੂੰਘਾ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਯਾਦ ਰੱਖੋ ਕਿ ਇਹ ਬੀਜਾਂ ਦੀ ਜੜ੍ਹ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਤੋਂ ਵੀ ਚੌੜਾ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਪੀਟ ਅਤੇ ਰੇਤ ਨੂੰ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਉੱਥੇ ਰੱਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਡਰੇਨੇਜ ਪਰਤ ਇੱਕ 'ਤੇ ਰੱਖੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ. ਇਸਦੇ ਲਈ, ਫੈਲੀ ਹੋਈ ਮਿੱਟੀ ਜਾਂ ਵੱਡੇ ਕੁਚਲਿਆ ਪੱਥਰ ਅਕਸਰ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. ਬੀਜਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਰੂਟ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਨੂੰ ਵਿਕਾਸ ਦੇ ਉਤੇਜਕ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਘੰਟਿਆਂ ਲਈ ਰੱਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਤੁਹਾਨੂੰ ਯਾਦ ਹੈ, ਮਿੱਟੀ ਵਿੱਚ ਪੀਟ ਅਤੇ ਰੇਤ ਨੂੰ ਜੋੜਨ ਦੀ ਸਲਾਹ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਥੋੜਾ ਜਿਹਾ ਚੂਨਾ ਵੀ ਛਿੜਕ ਸਕਦੇ ਹੋ. ਜੂਨੀਪਰ ਖਾਰੀ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਡੌਰੀਅਨ ਜੂਨੀਪਰ (ਜੂਨੀਪਰਸ ਡੇਵੁਰਿਕਾ ਜਾਂ) ਪੱਥਰ ਦੇ ਹੀਥਰ ਨੂੰ ਇੱਕ ਸਦਾਬਹਾਰ ਪੌਦਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਸਾਈਪ੍ਰਸ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਹੈ, ਕੁਦਰਤੀ ਸਥਿਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਉਹ ਪਹਾੜਾਂ ਦੀਆਂ ਢਲਾਣਾਂ 'ਤੇ ਉੱਗਦੇ ਹਨ, ਸਮੁੰਦਰਾਂ ਅਤੇ ਨਦੀਆਂ ਤੋਂ ਦੂਰ ਨਹੀਂ. ਸਾਡੇ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਜੂਨੀਪਰ ਦੂਰ ਪੂਰਬ ਵਿੱਚ, ਯਾਕੂਤੀਆ ਵਿੱਚ, ਅਮੂਰ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਟ੍ਰਾਂਸਬਾਈਕਲੀਆ ਵਿੱਚ ਪਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ. ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਵਿਭਿੰਨਤਾ ਦੇ ਵਰਣਨ, ਪੌਦੇ ਲਗਾਉਣ ਦੇ ਨਿਯਮਾਂ ਅਤੇ ਪੌਦਿਆਂ ਦੀ ਦੇਖਭਾਲ ਦੀਆਂ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣੂ ਕਰਵਾਵਾਂਗੇ, ਇਸ ਲਈ ਸਾਡੇ ਲੇਖ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹਨਾ ਯਕੀਨੀ ਬਣਾਓ ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਕਿਸਮ ਬਾਰੇ ਬਹੁਤ ਕੁਝ ਸਿੱਖੋਗੇ.

ਜੂਨੀਪਰ ਡੌਰਸਕੀ: ਵਿਭਿੰਨ ਦੇਖਭਾਲ

ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਅਤੇ ਕੀੜਿਆਂ ਬਾਰੇ

ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਤੁਹਾਨੂੰ ਯਾਦ ਹੈ, ਇਹ ਸਭਿਆਚਾਰ ਬੇਮਿਸਾਲ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਇਸ ਨੂੰ ਵਧੇ ਹੋਏ ਧਿਆਨ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਪਰ ਕੁਝ ਨਿਯਮਾਂ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕੀਤੀ ਜਾਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ. ਸਮੇਂ ਸਿਰ ਇੱਕ ਤਾਜ ਬਣਾਓ, ਜੰਗਲੀ ਬੂਟੀ ਨੂੰ ਹਟਾਓ ਅਤੇ ਪੌਦੇ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਦਿਓ। ਇਹ ਸਭਿਆਚਾਰ ਪਾਣੀ ਦੀ ਮੰਗ ਨਹੀਂ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਤੁਸੀਂ ਹਰ ਦੂਜੇ ਦਿਨ ਮਿੱਟੀ ਨੂੰ ਗਿੱਲਾ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ, ਅਤੇ ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਅਜਿਹਾ ਕਰਨਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ. ਪਰ ਇਹ ਸਿਰਫ ਨੌਜਵਾਨ ਪੌਦਿਆਂ 'ਤੇ ਲਾਗੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਇੱਕ ਬਾਲਗ ਜੂਨੀਪਰ ਨੂੰ ਅਮਲੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਪਾਣੀ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ. ਕਿਉਂਕਿ ਸੁੱਕੀਆਂ ਗਰਮੀਆਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਨਮੀ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਸੂਈਆਂ ਦੇ ਇੱਕ ਨਿਰੰਤਰ ਕਾਰਪੇਟ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਪਰ ਜਵਾਨ ਬੂਟੇ ਨੂੰ 2 ਮਹੀਨਿਆਂ ਲਈ ਸਿੰਜਿਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ.

ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਪਹਿਲੇ ਦੋ ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਫਸਲ ਨੂੰ ਖੁਆਉਣ ਦੀ ਸਿਫਾਰਸ਼ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਬਸੰਤ ਰੁੱਤ ਵਿੱਚ, ਖਾਦ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਬਾਲਗ ਝਾੜੀਆਂ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਲਾਗੂ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ। ਪੌਦਿਆਂ ਨੂੰ ਟਰਾਂਸਪਲਾਂਟ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਰੁੱਖਾਂ ਦੇ ਤਣੇ ਨੂੰ ਮਲਚ ਕਰਨ ਦੀ ਸਲਾਹ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਅਜਿਹਾ ਕਰਨ ਲਈ, ਰੁੱਖ ਦੀ ਸੱਕ, ਬਰਾ, ਸੁੱਕੇ ਘਾਹ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰੋ. ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਮਲਚ ਨੂੰ ਹਰ ਸਾਲ ਅਪਡੇਟ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਅਤੇ ਉਹ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਇਹ ਪਤਝੜ ਵਿੱਚ ਕਰਦੇ ਹਨ. ਆਲੇ ਦੁਆਲੇ ਦੀ ਮਿੱਟੀ ਸਮੇਂ ਸਿਰ ਢਿੱਲੀ ਕੀਤੀ ਜਾਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਜੰਗਲੀ ਬੂਟੀ ਨੂੰ ਹਟਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ. ਪਰ ਇਹ ਸਭ ਸਿਰਫ ਜਵਾਨ ਬੂਟਿਆਂ ਦੇ ਨੇੜੇ ਹੀ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਬਾਲਗ ਝਾੜੀਆਂ ਨੂੰ ਬੂਟੀ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ. ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕਮਤ ਵਧਣੀ ਇੰਨੀ ਤੀਬਰਤਾ ਨਾਲ ਵਧਦੀ ਹੈ ਕਿ ਜੰਗਲੀ ਬੂਟੀ ਨਹੀਂ ਵਧਦੀ, ਅਤੇ ਮਲਚ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਮੀ ਨੂੰ ਬਰਕਰਾਰ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਹਵਾ ਨੂੰ ਵੀ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਲੰਘਾਉਂਦਾ ਹੈ।

ਜਦੋਂ ਝਾੜੀ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਧ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਵਾਧਾ ਹੋਰ ਵੀ ਹੌਲੀ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ, ਪ੍ਰਤੀ ਸਾਲ 1 ਸੈਂਟੀਮੀਟਰ ਤੋਂ ਵੱਧ ਨਹੀਂ। ਇੱਕ ਥਾਂ 'ਤੇ, ਇਹ ਸਭਿਆਚਾਰ 50 ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਵੱਧ ਸਮੇਂ ਲਈ ਵਧ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਇਸਲਈ ਇਸ ਪੌਦੇ ਨੂੰ ਸਹੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਲੰਬੇ-ਜਿਗਰ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. ਇਹ ਸਭਿਆਚਾਰ ਦੇਖਭਾਲ ਵਿਚ ਬੇਮਿਸਾਲ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਸਜਾਵਟੀ ਝਾੜੀ ਅਕਸਰ ਡਿਜ਼ਾਈਨਰਾਂ ਦੁਆਰਾ ਲੈਂਡਸਕੇਪ ਨੂੰ ਸਜਾਉਣ ਲਈ ਵਰਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ. ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਝਾੜੀਆਂ ਬਹੁਤ ਠੰਡ-ਰੋਧਕ ਅਤੇ ਗਰਮੀ-ਰੋਧਕ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ. ਜੂਨੀਪਰ ਨੂੰ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਸਿੰਜਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ, ਛਾਂ ਵਿੱਚ ਪੌਦੇ ਵੀ ਬਹੁਤ ਵਧੀਆ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦੇ ਹਨ. ਜੂਨੀਪਰ ਦੀਆਂ ਸ਼ਾਖਾਵਾਂ ਪਤਲੀਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਅਧਾਰ 'ਤੇ ਲਗਭਗ 3 ਸੈਂਟੀਮੀਟਰ ਦਾ ਵਿਆਸ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਕਮਤ ਵਧਣੀ ਸਿਖਰ ਵੱਲ ਟੇਪਰ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਤਾਜ ਤੰਗ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਇਹ ਸਲੇਟੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਸੂਈਆਂ ਖੁਰਲੀਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਗਰਮੀਆਂ ਵਿੱਚ ਹਲਕੇ ਹਰੇ, ਸਰਦੀਆਂ ਦੇ ਨੇੜੇ ਗੂੜ੍ਹੇ ਬਰਗੰਡੀ। . ਟਹਿਣੀਆਂ ਦੇ ਸਿਖਰ 'ਤੇ, ਸੂਈਆਂ ਇੱਕ ਰਮਬਸ ਦੀ ਸ਼ਕਲ ਵਿੱਚ ਵਧਦੀਆਂ ਹਨ, ਪਰ ਅਧਾਰ ਦੇ ਨੇੜੇ ਉਹ ਦੋ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦੇ ਚੱਕਰ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠੀਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ.

ਜੂਨੀਪਰ ਡੌਰਸਕੀ ਲੈਨਿਨਗ੍ਰਾਦ

ਕਟਿੰਗਜ਼ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਵੀ ਕੀਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਇਸਦੇ ਲਈ ਤੁਹਾਨੂੰ ਤਿੰਨ ਸਾਲ ਪੁਰਾਣੀ ਕਮਤ ਵਧਣੀ ਤੋਂ 15-20 ਸੈਂਟੀਮੀਟਰ ਕਮਤ ਵਧਣੀ ਕਰਨੀ ਪਵੇਗੀ। ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਗਿੱਲੀ ਮਿੱਟੀ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਜੜ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਣ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰੋ. ਗ੍ਰਾਫਟਿੰਗ ਦੀ ਮਦਦ ਨਾਲ, ਡਾਹੂਰੀਅਨ ਜੂਨੀਪਰ ਨੂੰ ਘੱਟ ਹੀ ਪ੍ਰਸਾਰਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਸਮੱਗਰੀ ਹੋਰ ਸਟੈਂਪਾਂ 'ਤੇ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜੜ੍ਹ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦੀ. ਬੀਜਾਂ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਸਾਰ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਲੰਬੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਗਾਰਡਨਰਜ਼ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਕਟਿੰਗਜ਼ ਜਾਂ ਕਟਿੰਗਜ਼ ਦੀ ਚੋਣ ਕਰਦੇ ਹਨ।

ਇਹ ਕਿਸਮ ਵੀ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਵਧਦੀ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਪੌਦਾ ਸਿਰਫ 5 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਬਾਲਗ ਅਤੇ ਪਰਿਪੱਕ ਝਾੜੀ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਸਮੇਂ ਵਾਧਾ ਵੀ ਮਾਮੂਲੀ ਹੈ, ਪ੍ਰਤੀ ਸਾਲ 6 ਸੈਂਟੀਮੀਟਰ ਤੋਂ ਵੱਧ ਨਹੀਂ. ਝਾੜੀ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਉਚਾਈ ਵਿੱਚ 50 ਸੈਂਟੀਮੀਟਰ ਤੋਂ ਵੱਧ ਨਹੀਂ ਵਧਦੀ, ਅਤੇ ਚੌੜਾਈ ਵਿੱਚ 1 ਮੀਟਰ ਤੋਂ ਥੋੜ੍ਹਾ ਵੱਧ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਟਹਿਣੀਆਂ ਇੱਕ ਗੋਲ ਗੁੰਬਦ ਵਾਂਗ ਤਾਜ ਬਣਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਇਸਲਈ ਇਹ ਜੂਨੀਪਰ ਕਿਸੇ ਵੀ ਬਗੀਚੇ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਵਧੀਆ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਸ਼ਾਖਾਵਾਂ 7 ਸੈਂਟੀਮੀਟਰ ਦੀ ਉਚਾਈ ਤੱਕ ਵਧਦੀਆਂ ਹਨ, ਤਾਂ ਉਹ ਧਰਤੀ ਦੀ ਸਤਹ ਦੇ ਨਾਲ ਫੈਲਣੀਆਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਕਮਤ ਵਧਣੀ ਮਿੱਟੀ ਦੀ ਉਪਰਲੀ ਪਰਤ ਦੇ ਸੰਪਰਕ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਤਾਂ ਉਹ ਜੜ੍ਹਾਂ ਫੜਨ ਲੱਗਦੀਆਂ ਹਨ। ਭਵਿੱਖ ਵਿੱਚ, ਇਹਨਾਂ ਪਰਤਾਂ ਨੂੰ ਮਾਂ ਝਾੜੀ ਤੋਂ ਵੱਖ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇੱਕ ਨਵੀਂ ਥਾਂ ਤੇ ਟ੍ਰਾਂਸਪਲਾਂਟ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ.

ਸਰਦੀਆਂ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਮਿੱਟੀ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਗਿੱਲਾ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ. ਰੂਟ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਇੱਕ ਹੋਰ ਦੋ ਸੈਂਟੀਮੀਟਰ ਮਲਚ ਸ਼ਾਮਲ ਕਰੋ। ਪਰ ਜਵਾਨ ਝਾੜੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਰਦੀਆਂ ਦੇ ਆਉਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਸ਼ਾਖਾਵਾਂ ਨੂੰ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਇੱਕ ਝੁੰਡ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠਾ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸਥਿਰ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. ਇਹ ਇਸ ਲਈ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਬਰਫ਼ ਦੇ ਭਾਰ ਹੇਠ ਨਾ ਟੁੱਟਣ. ਸ਼ੈਲਟਰ ਵੀ ਜਵਾਨ ਪੌਦਿਆਂ ਉੱਤੇ ਬਣਾਏ ਗਏ ਹਨ। ਇਸਦੇ ਲਈ, ਸਪ੍ਰੂਸ ਸ਼ਾਖਾਵਾਂ, ਇੱਕ ਵੱਖਰੀ ਢੱਕਣ ਵਾਲੀ ਸਮੱਗਰੀ, ਅਕਸਰ ਵਰਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ. ਸਰਦੀਆਂ ਵਿੱਚ, ਝਾੜੀਆਂ 'ਤੇ ਬਰਫ ਸੁੱਟਣਾ ਨਾ ਭੁੱਲੋ. ਜੇ ਅਸੀਂ ਬਾਲਗ ਝਾੜੀਆਂ ਬਾਰੇ ਗੱਲ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਇਹ ਨੋਟ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ: ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਢੱਕਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ, ਉਹ ਨਕਲੀ ਬਣਤਰਾਂ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਰਦੀਆਂ ਕਰਦੇ ਹਨ.

ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਇਸ ਤੱਥ ਦੇ ਕਾਰਨ ਕਿ ਪੌਦਾ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਵਧਦਾ ਹੈ, ਝਾੜੀ ਨੂੰ ਆਕਾਰ ਦੇਣ ਅਤੇ ਕੱਟਣ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਨਹੀਂ ਹੈ. ਅਕਸਰ ਇਸ ਸਭਿਆਚਾਰ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਫੁੱਲਾਂ ਦੇ ਬਿਸਤਰੇ ਅਤੇ ਘਰੇਲੂ ਪਲਾਟਾਂ ਲਈ ਲੈਂਡਸਕੇਪਿੰਗ ਲਈ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ. ਇਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਬੰਧਕੀ ਇਮਾਰਤਾਂ ਦੇ ਨੇੜੇ, ਪਾਰਕ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਲਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਕਿਸਮ ਦੇ ਜੂਨੀਪਰ ਤੋਂ, ਡਿਜ਼ਾਈਨਰ ਅਕਸਰ ਅਸਲ ਅਲਪਾਈਨ ਸਲਾਈਡਾਂ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਸ ਦੀਆਂ ਕਮਤ ਵਧੀਆਂ ਜ਼ਮੀਨ ਦੇ ਨਾਲ ਸੁੰਦਰਤਾ ਨਾਲ ਫੈਲਦੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਇੱਕ ਢਲਾਨ 'ਤੇ ਜੂਨੀਪਰ ਲਗਾਉਂਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਇਹ ਇੱਕ ਸੁੰਦਰ ਹਰੇ ਝਰਨੇ ਵਿੱਚ ਉਤਰੇਗਾ। ਝਾੜੀ ਨੂੰ ਅਕਸਰ ਵੱਡੇ ਪੱਥਰਾਂ ਦੇ ਨੇੜੇ, ਜਲਘਰਾਂ ਦੇ ਕੰਢੇ, ਅਤੇ ਨਾਲ ਹੀ ਹੋਰ ਸਜਾਵਟੀ ਅਤੇ ਫੁੱਲਦਾਰ ਫਸਲਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਲਗਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਬੂਟੇ ਤੋਂ ਇੱਕ ਅਸਲੀ ਹਰਾ ਬਾਜ ਬਣਾ ਸਕਦੇ ਹੋ। ਜੂਨੀਪਰ ਫੁੱਲਾਂ ਦੇ ਘੜੇ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਵਧੀਆ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦਾ ਹੈ.

ਤੁਸੀਂ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਲਾਉਣਾ ਸਮੱਗਰੀ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਤਿਆਰ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ, ਇਸ ਲਈ ਜੇ ਤੁਹਾਡੀ ਸਾਈਟ 'ਤੇ ਇੱਕ ਜੂਨੀਪਰ ਝਾੜੀ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਵਧ ਰਹੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਪੌਦੇ ਦਾ ਪ੍ਰਸਾਰ ਕਰਨਾ ਆਸਾਨ ਅਤੇ ਸਰਲ ਹੈ, ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਲਾਉਣਾ ਬਸੰਤ ਜਾਂ ਪਤਝੜ ਵਿੱਚ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. ਠੰਡ ਲੱਗਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਅਜਿਹਾ ਕਰੋ। ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਇੱਕ ਨਰਸਰੀ ਵਿੱਚ ਬੂਟੇ ਖਰੀਦਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਜੜ੍ਹ ਦਾ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਮੁਆਇਨਾ ਕਰੋ, ਇਹ ਨੁਕਸ ਅਤੇ ਸੁੱਕਣ ਦੇ ਸੰਕੇਤਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਸ਼ਾਖਾਵਾਂ 'ਤੇ, ਸੂਈਆਂ ਵੀ ਮੋਟੀਆਂ ਹੋਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ. ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਇੱਕ ਝਾੜੀ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਟ੍ਰਾਂਸਪਲਾਂਟ ਕਰਨ ਜਾ ਰਹੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਇਹ ਸਲਾਹ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਪਹਿਲਾਂ ਸ਼ਾਖਾਵਾਂ ਨੂੰ ਉਭਾਰੋ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਬੰਡਲ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠਾ ਕਰੋ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਰੱਸੀ ਨਾਲ ਠੀਕ ਕਰੋ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕੱਪੜੇ ਨਾਲ ਢੱਕੋ. ਇਹ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ ਤਾਂ ਜੋ ਆਵਾਜਾਈ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਕਮਤ ਵਧਣੀ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਹੋਵੇ. ਝਾੜੀ ਨੂੰ ਪੁੱਟਿਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਪੌਦੇ ਤੋਂ ਲਗਭਗ 35 ਸੈਂਟੀਮੀਟਰ ਪਿੱਛੇ ਮੁੜਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਘੱਟੋ ਘੱਟ 30 ਸੈਂਟੀਮੀਟਰ ਤੱਕ ਡੂੰਘਾ ਜਾਣਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ।

ਜੇ ਜਰੂਰੀ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਕਿਸੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਸਟੋਰ 'ਤੇ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹੋ ਅਤੇ ਲੋੜੀਂਦੀ ਦਵਾਈ ਲੈ ਸਕਦੇ ਹੋ. ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਤੁਹਾਨੂੰ ਯਾਦ ਹੈ, ਜੇ ਫਲਾਂ ਦੇ ਰੁੱਖ ਜੂਨੀਪਰ ਦੇ ਅੱਗੇ ਵਧਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਸੂਈਆਂ ਜੰਗਾਲ ਨਾਲ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਹੋ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ. ਇਸ ਲਈ, ਆਪਣੇ ਗੁਆਂਢੀਆਂ ਨੂੰ ਸਹੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਚੁਣੋ, ਫੰਗਲ ਇਨਫੈਕਸ਼ਨਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਜੂਨੀਪਰ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ ਹੈ.

Juniper Dahurian ਫੋਟੋ

ਪੌਦਿਆਂ ਦੀ ਜੜ੍ਹ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਫੈਲਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਵਿਕਸਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਇਸਲਈ ਇਹ ਆਲੇ ਦੁਆਲੇ ਦੀ ਜਗ੍ਹਾ ਵਿੱਚ ਤੀਬਰਤਾ ਨਾਲ ਵਧਦੀ ਹੈ। ਦਾਹੁਰੀਅਨ ਜੂਨੀਪਰ ਅਕਸਰ ਇੱਕ ਸੀਜ਼ਨਿੰਗ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਦੀਆਂ ਸੂਈਆਂ ਅਤੇ ਸ਼ੰਕੂ ਮੱਛੀ ਦੇ ਪਕਵਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ. ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਜਾਣਦੇ ਹੋ, ਜੂਨੀਪਰ ਦਾ ਆਲੇ ਦੁਆਲੇ ਦੇ ਮਾਹੌਲ 'ਤੇ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਭਾਵ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜ਼ਰੂਰੀ ਤੇਲ ਦਾ ਧੰਨਵਾਦ, ਟਹਿਣੀਆਂ ਬਹੁਤ ਸੁਹਾਵਣਾ ਸੁਗੰਧ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਇਸਲਈ ਪਾਈਨ ਸੂਈਆਂ ਨੂੰ ਅਕਸਰ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਸੁਆਦ ਲਈ ਅਲਕੋਹਲ ਵਾਲੇ ਪੀਣ ਵਾਲੇ ਪਦਾਰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਜੋੜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. ਜੂਨੀਪਰ ਨੂੰ ਕਾਸਮੈਟੋਲੋਜੀ ਵਿੱਚ ਵੀ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ.

ਜੂਨੀਪਰ ਡਾਰਸਕੀ: ਵਿਭਿੰਨਤਾ ਦਾ ਵੇਰਵਾ

ਜੂਨੀਪਰ ਉਗ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਕਾਫ਼ੀ ਗੋਲ, ਗੂੜ੍ਹੇ ਸਲੇਟੀ ਰੰਗ ਦੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਕਈ ਵਾਰ ਭੂਰੇ ਰੰਗ ਦੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਕੋਨ ਦੀ ਸਤਹ 'ਤੇ, ਤੁਸੀਂ ਇੱਕ ਚਾਂਦੀ ਦੀ ਪਰਤ ਦੇਖ ਸਕਦੇ ਹੋ. ਜੂਨੀਪਰ ਹਰ ਸਾਲ ਫਲ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ, ਅਤੇ ਅੰਡਾਸ਼ਯ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਥੋੜਾ ਜਿਹਾ ਬਣਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸਭਿਆਚਾਰ ਬੀਜ ਵੀ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਇੱਕ ਬੇਰੀ ਵਿੱਚ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ 4 ਟੁਕੜਿਆਂ ਤੋਂ ਵੱਧ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ.

 

  • ਡਾਹੂਰੀਅਨ ਜੂਨੀਪਰ ਦੀ ਦੂਜੀ ਕਿਸਮ ਐਕਸਪੈਨਸਾ ਵੈਰੀਗੇਟਾ ਹੈ। ਇਹ ਇੱਕ ਸਜਾਵਟੀ ਝਾੜੀ ਵੀ ਹੈ, ਪਰ ਇਸ ਦੀਆਂ ਸ਼ਾਖਾਵਾਂ ਵਧੇਰੇ ਸਿੱਧੀਆਂ ਹਨ, ਬਹੁਤ ਕੱਸ ਕੇ ਜੁੜੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਹਨ, ਇਸ ਲਈ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੱਖ ਕਰਨਾ ਲਗਭਗ ਅਸੰਭਵ ਹੈ। ਇਸ ਬੂਟੇ ਦੀ ਉਚਾਈ ਵੀ ਛੋਟੀ ਹੈ, ਪਰ ਕਮਤ ਵਧਣੀ ਦੀ ਲੰਬਾਈ ਡਾਹੂਰੀਅਨ ਜੂਨੀਪਰ ਲੈਨਿਨਗ੍ਰਾਡ ਨਾਲੋਂ ਥੋੜ੍ਹੀ ਵੱਡੀ ਹੈ, 2 ਮੀਟਰ ਤੋਂ ਵੱਧ। ਇਸ ਦੀਆਂ ਸੂਈਆਂ ਦੋ-ਰੰਗੀਆਂ ਹਨ, ਸੂਈਆਂ ਨੀਲੀਆਂ ਅਤੇ ਕਰੀਮ ਹਨ। ਸੂਈਆਂ ਵਿੱਚ ਜ਼ਰੂਰੀ ਤੇਲ ਵੱਡੀ ਮਾਤਰਾ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਇਸਲਈ ਇਹ ਜੂਨੀਪਰ ਪ੍ਰਭਾਵੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸਾਰੇ ਰੋਗਾਣੂਕ ਸੂਖਮ ਜੀਵਾਣੂਆਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਕਈ ਮੀਟਰ ਦੇ ਘੇਰੇ ਵਿੱਚ ਹਵਾ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਬੇਮਿਸਾਲ, ਠੰਡ-ਰੋਧਕ ਵੀ ਹੈ. ਇਹ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਿਸਮਾਂ ਦੀ ਮਿੱਟੀ 'ਤੇ ਉੱਗਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਅਕਸਰ ਪਾਰਕਾਂ, ਸੈਨੇਟਰੀ ਜ਼ੋਨਾਂ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਫੁੱਲਾਂ ਦੇ ਬਿਸਤਰੇ ਅਤੇ ਘਰੇਲੂ ਬਗੀਚਿਆਂ ਵਿੱਚ ਲਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੂਨੀਪਰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਇਮਾਰਤਾਂ ਦੇ ਨੇੜੇ ਸਥਿਤ ਹੈ, ਜ਼ਰੂਰੀ ਤੇਲ ਨਾਲ ਹਵਾ ਨੂੰ ਭਰਪੂਰ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ.

 

ਡੌਰੀਅਨ ਜੂਨੀਪਰ ਨੂੰ ਇੱਕ ਅਸਧਾਰਨ ਸੁੰਦਰ ਸਜਾਵਟੀ ਝਾੜੀ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸਭਿਆਚਾਰ ਕਾਫ਼ੀ ਠੰਡ-ਰੋਧਕ ਹੈ, ਅਤੇ ਦੇਖਭਾਲ ਵਿੱਚ ਬੇਮਿਸਾਲ ਹੈ. ਜੂਨੀਪਰ ਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਿਸਮਾਂ ਦੀ ਮਿੱਟੀ 'ਤੇ ਲਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਬਿਨਾਂ ਪਾਣੀ ਦੇ ਚੰਗਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਛਾਂ ਵਿਚ ਚੰਗਾ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਮਿੱਟੀ ਝਾੜੀਆਂ ਨਾਲ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਢੱਕੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਇਹ ਕਿਸੇ ਵੀ ਨਿੱਜੀ ਪਲਾਟ, ਮਨੋਰੰਜਨ ਖੇਤਰ ਜਾਂ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਪਾਰਕ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਵਧੀਆ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ. ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਜੂਨੀਪਰ ਦੇ ਆਲੇ ਦੁਆਲੇ ਦੀ ਹਵਾ ਸੁਹਾਵਣਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਤੇਲ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਇਹ ਸਾਫ਼ ਅਤੇ ਵਧੇਰੇ ਪਾਰਦਰਸ਼ੀ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ. ਇਸ ਲਈ, ਜੂਨੀਪਰ ਨਾ ਸਿਰਫ ਇੱਕ ਸਜਾਵਟੀ, ਸੁੰਦਰ ਝਾੜੀ ਹੈ, ਸਗੋਂ ਇੱਕ ਅਸਲੀ ਇਲਾਜ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਵੀ ਹੈ. ਇਸਨੂੰ ਆਪਣੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਲਗਾਉਣਾ ਯਕੀਨੀ ਬਣਾਓ, ਅਤੇ ਇਹ ਤੁਹਾਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰੇਗਾ।

ਦੱਖਣੀ ਢਲਾਨ 'ਤੇ ਜੂਨੀਪਰ ਲਗਾਉਣਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ; ਇਹ ਪੌਦਾ ਖੁੱਲੇ ਖੇਤਰਾਂ ਜਾਂ ਅੰਸ਼ਕ ਛਾਂ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਵਧੀਆ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦਾ ਹੈ. ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹਨੇਰੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਰੁੱਖ ਲਗਾਉਂਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਇਹ ਸੂਈਆਂ ਨੂੰ ਖਿੱਚ ਸਕਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਕੱਟ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਬੌਣੀ ਝਾੜੀ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਨਮੀ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਜੂਨੀਪਰ ਨੂੰ ਤੀਬਰਤਾ ਨਾਲ ਪਾਣੀ ਦੇਣਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਨਹੀਂ ਹੈ. ਇਸ ਫਸਲ ਨੂੰ ਨਿਰਪੱਖ ਜਾਂ ਥੋੜੀ ਖਾਰੀ ਮਿੱਟੀ ਵਿੱਚ ਬੀਜਣਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ। ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਿਕਾਸ ਵਾਲਾ, ਢਿੱਲਾ ਖੇਤਰ ਚੁਣਨਾ ਬਿਹਤਰ ਹੈ। ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਇੱਕ ਫਲ ਦੇ ਰੁੱਖ ਦੇ ਨੇੜੇ ਇੱਕ ਜੂਨੀਪਰ ਲਗਾਉਂਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਇਹ ਸੰਭਵ ਹੈ ਕਿ ਜੰਗਾਲ ਪੈਰਾਸਾਈਟ ਸੂਈਆਂ. ਜੂਨੀਪਰ ਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਚਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ.

ਜੂਨੀਪਰ ਡਾਰਸਕੀ: ਫੋਟੋ

ਡਿਜ਼ਾਈਨਰ ਵੀ ਇਸ ਪੌਦੇ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਪਿਆਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਇਸ ਠੰਡ-ਰੋਧਕ ਝਾੜੀ ਨੂੰ ਅਮਲੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਦੇਖਭਾਲ ਕਰਨ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ, ਇਸ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਸਾਈਟ 'ਤੇ ਲਗਾਉਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਤੁਸੀਂ ਇਕ ਵਾਰ ਅਤੇ ਸਭ ਲਈ ਦੇਖਭਾਲ ਨੂੰ ਭੁੱਲ ਸਕਦੇ ਹੋ. ਪਰ ਵਧਦੀਆਂ ਸ਼ਾਖਾਵਾਂ ਅਕਸਰ ਇੱਕ ਲਾਅਨ ਵਰਗੀਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਇਸ ਲਈ ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਚਾਹੋ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਦੇਸ਼ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਸਦਾਬਹਾਰ ਕੁਦਰਤੀ ਕਾਰਪੇਟ ਰੱਖ ਸਕਦੇ ਹੋ. ਜੂਨੀਪਰ ਆਲੇ ਦੁਆਲੇ ਦੀ ਜਗ੍ਹਾ ਵਿੱਚ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਫਿੱਟ ਬੈਠਦਾ ਹੈ. ਇਸ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਸਜਾਵਟੀ ਕਿਸਮਾਂ ਹਨ, ਸੂਈਆਂ ਚਮਕਦਾਰ ਹਰੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਪਤਝੜ ਵਿੱਚ ਬਰਗੰਡੀ.

ਦਾਹੁਰੀਅਨ ਜੂਨੀਪਰ ਲਾਉਣਾ

 

  • ਪਹਿਲੀ ਕਿਸਮ ਡਾਹੂਰੀਅਨ ਜੂਨੀਪਰ ਹੈ
    , ਜੜ੍ਹ ਤੋਂ ਸਿੱਧੀ। ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਹਰੇਕ ਸ਼ਾਖਾ ਲਗਭਗ ਵੱਖਰਾ ਪੌਦਾ ਬਣਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਹਾਲਾਂਕਿ, ਜੂਨੀਪਰ ਦੀ ਇੱਕ ਆਮ ਰੂਟ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਹੈ.

 

ਜੂਨੀਪਰ ਐਕਸਪੈਨਸਾ ਔਰੀਓਸਪੀਕਾਟਾ


ਜੂਨੀਪਰ ਉਤਰੀਸ਼


ਜੂਨੀਪਰ 2020 ਅਹੁਦੇ


ਜੂਨੀਪਰਸ ਡੇਵੁਰਿਕਾ ਲੈਨਿਨਗ੍ਰਾਦ


ਜੂਨੀਪਰ ਦਾਹੁਰੀਅਨ ਐਕਸਪਾਂਜ਼ਾ ਔਰੇਵਾਰਿਗਾਟਾ


ਜੂਨੀਪਰ ਡੌਰਸਕੀ (ਜੂਨੀਪਰਸ ਡੇਵੁਰਿਕਾ "ਲੇਨਿਨਗ੍ਰਾਡ")


ਜੂਨੀਪਰ ਵੇਰੀਗਾਟਾ ਦਾ ਵਿਸਥਾਰ


ਜੂਨੀਪਰ ਮਿਸ਼ਰਣ ਫੋਟੋ ਵੇਰਵਾ


ਜੂਨੀਪਰ ਐਂਡੋਰਾ ਕੰਪੈਕਟਾ ਵੇਰੀਗਾਟਾ


ਜੂਨੀਪਰ ਚੀਨੀ ਐਕਸਪੈਨਸਾ ਵੇਰੀਗਾਟਾ


ਜੂਨੀਪਰ ਡੌਰਸਕੀ ਲੈਨਿਨਗ੍ਰਾਦ


ਜੂਨੀਪਰ ਨੇ ਖੇਡਿਆ


ਜੂਨੀਪਰ ਸਪਰਿੰਗਬੈਂਕ


ਪਹਾੜਾਂ ਵਿੱਚ ਬਸ਼ਕੀਰੀਆ ਜੂਨੀਪਰ


ਜੂਨੀਪਰ ਪੁਰਾਣੀ ਸੋਨੇ ਦੀ ਕੋਨ ਤਸਵੀਰ


ਸਾਈਬੇਰੀਅਨ ਜੂਨੀਪਰ (ਜੂਨੀਪਰਸ ਸਿਬੀਰਿਕਾ)


ਜੂਨੀਪਰਸ ਵਰਜਿਨਸ ਉਸੂਰੀ ਜੰਗਲ


ਜੂਨੀਪਰ ਹਰੀਜੱਟਲ PNG


ਜੂਨੀਪਰਸ ਡੇਵੁਰਿਕਾ (ਜੂਨੀਪਰਸ ਡੇਵੁਰਿਕਾ)


ਜੂਨੀਪਰ ਜ਼ੇਰਾਵਸ਼ੰਸਕੀ


ਆਮ ਸਾਈਬੇਰੀਅਨ ਜੂਨੀਪਰ (ਜੂਨੀਪਰਸ ਸਿਬੀਰਿਕਾ)


ਜੂਨੀਪਰ ਕਨਫਰਟਾ ਅਤੇ ਰ੍ਹੋਡੋਡੇਂਡਰਨਸ


Utrish 'ਤੇ ਵਧ ਰਹੀ ਜੂਨੀਪਰ ਦੀ ਫੋਟੋ


ਜੂਨੀਪਰਸ ਕੋਸੈਕ (ਜੂਨੀਪਰਸ ਸਬੀਨਾ ਟੈਮ ਨੋ ਬਲਾਈਟ)


ਜੂਨੀਪਰ ਡਾਹੁਰੀਅਨ ਰੀਂਗ ਰਿਹਾ ਹੈ


ਥੂਜਾ ਮੈਕਰੋ


ਜੂਨੀਪਰ ਸਾਇਬੇਰੀਅਨ ਕੱਪਡ


ਜੂਨੀਪਰ ਬਲੂ ਜੰਗਲ


ਜੂਨੀਪਰਸ ਸੈਮੀਗਲੋਬੋਸਾ


ਪੀਲਾ ਪ੍ਰਿਕਲੀ ਜੂਨੀਪਰ ਕੈਲੇਬਬ


ਓਰੇਗਨ ਕੋਸਟ ਦਾ ਰੋਜ਼ ਜੂਨੀਪਰ


ਆਮ ਜੂਨੀਪਰ ਸਵੀਡਿਸ਼


ਜੂਨੀਪਰ ਸਾਰਜੈਂਟ


ਜੂਨੀਪਰਸ ਆਇਬਲੋਂਗਾ ਬੀਬ। - ਲੰਬਾ ਜੂਨੀਪਰ


ਜੂਨੀਪਰ ਹਰੀਜ਼ੱਟਲ ਵਿਲਟੋਨੀ ਫੋਟੋ


ਜੂਨੀਪਰ ਹਰੀਜੱਟਲ ਕੋਸੈਕ


ਆਮ ਜੂਨੀਪਰ ਕ੍ਰਾਕੋਵੀਆ


ਕਰੌਬੇਰੀ ਅਤੇ ਜੂਨੀਪਰ


ਥੂਜਾ ਪੁਦੀਨੇ ਜਲੇਪ


ਜੂਨੀਪਰ ਲੈਨਿਨਗ੍ਰਾਦ


ਜੂਨੀਪਰਸ ਐਕਸਲਸਾ ਕ੍ਰੀਮੀਆ


ਜੂਨੀਪਰ ਅਗਨੀਸਕਾ


ਜੂਨੀਪਰ ਐਕਸਪਾਂਸਾ ਵੇਰੀਗਾਟਾ



ਜੂਨੀਪਰ ਹਰੀਜੱਟਲ ਸਲੇਟੀ ਮੋਤੀ


ਜੂਨੀਪਰਸ ਵਰਜੀਨੀਆਨਾ ਕੋਨ


ਜੂਨੀਪਰ ਕੋਸੈਕ ਤਿਆਗੀ


ਮਾਈਟੀ ਓਕ ਜੂਨੀਪਰ (k-69)


ਇੰਗਲੈਂਡ ਵਿੱਚ ਜੰਗਲੀ ਵਿੱਚ ਜੂਨੀਪਰ



ਜੂਨੀਪਰ ਡਾਰਸਕੀ


ਜੂਨੀਪਰ ਡੌਰਸਕੀ ਲੈਨਿਨਗ੍ਰਾਡ ਦੀ ਫੋਟੋ


ਜੂਨੀਪਰਸ ਡੇਵੁਰਿਕਾ (ਜੂਨੀਪਰਸ ਡੇਵੁਰਿਕਾ)


ਜੂਨੀਪਰ ਡੈਲਟੋਇਡ


ਜੂਨੀਪਰ ਕੋਸੈਕ ਝਾੜੀ


juniper palmate ਫੋਟੋ


ਮਾਈਸਖਾਕੋ ਪਹਾੜਾਂ ਵਿੱਚ ਜੂਨੀਪਰ


ਜੂਨੀਪਰ ਝਾੜੀ ਦੀ ਫੋਟੋ


ਤਸਵੀਰ ਜੂਨੀਪਰ ਫੋਰਸਮੈਨ


ਜੂਨੀਪਰ ਰੌਕੀ ਬੇਰੀਆਂ


ਜੂਨੀਪਰ ਵਰਜੀਨੀਆ ਫਲ


ਜੂਨੀਪਰ ਸੁਗੰਧਿਤ


ਜੂਨੀਪਰ ਹਰੀਜੱਟਲ PNG


ਜੂਨੀਪਰ ਕੋਸੈਕ ਟੈਮਾਰਿਸਸੀਫੋਲੀਆ


ਜੂਨੀਪਰ ਪ੍ਰੋਕੰਬੈਂਸ


ਜੂਨੀਪਰ ਜ਼ਰਾਫਸ਼ੰਸਕੀ


ਜੂਨੀਪਰ ਫਾਲਸ ਕੋਸੈਕ ਸ਼ਿਸ਼ਕੋਯਾਗੋਡੀ


ਜੂਨੀਪਰ ਨੀਲਾ ਰੀਂਗਣਾ


ਜਿਨ ਫੋਟੋ ਲਈ ਆਮ ਜੂਨੀਪਰ


ਜੂਨੀਪਰ ਕੋਸੈਕ ਗੋਲਾਕਾਰ


ਜੂਨੀਪਰ ਚੀਨੀ ਐਕਸਪੈਨਸਾ ਵੇਰੀਗਾਟਾ


ਜੂਨੀਪਰ ਕਾਂਸਟੈਂਸ ਫਰੈਂਕਲਿਨ


ਆਮ ਜੂਨੀਪਰ ਗ੍ਰੀਨਮੈਂਟਲ



ਜੂਨੀਪਰ ਕ੍ਰਾਕੋਵਿਤਸਾ


ਜੂਨੀਪਰ ਲਾਲ (ਜੂਨੀਪਰਸ ਆਕਸੀਸੀਡਰਸ)


ਜੂਨੀਪਰਸ ਵਰਜੀਨਿਕਾ ਹੇਟਜ਼



ਜੂਨੀਪਰ ਗੋਲਾਕਾਰ



ਚਿੱਟੇ ਮਟਰ ਦੇ ਨਾਲ ਜੂਨੀਪਰ


ਲਾਡੋਗਾ ਜੂਨੀਪਰ


ਜੂਨੀਪਰ ਐਲਬਾ


ਕਰੇਲੀਆ ਫੋਟੋ ਵਿੱਚ ਜੂਨੀਪਰ


ਜੂਨੀਪਰ ਡੌਰਸਕੀ ਜੂਨੀਪਰਸ ਲੈਨਿਨਗ੍ਰਾਦ


ਜੂਨੀਪਰ ਕੋਸੈਕ ਜੰਗਾਲ


ਆਮ ਜੂਨੀਪਰ (ਜੂਨੀਪਰਸ ਕਮਿਊਨਿਸ)


ਗੁਲਾਬੀ ਫੁੱਲਾਂ ਵਾਲਾ ਜੂਨੀਪਰ


ਜੂਨੀਪਰਸ ਖੁਰਲੀ ਵਾਲਾ ਨੀਲਾ


ਜੂਨੀਪਰ ਦਾ ਵੇਰਵਾ


ਜੂਨੀਪਰ ਡਾਰਸਕੀ


ਜੂਨੀਪਰ ਕੋਸੈਕ ਸੱਕ


ਫਿਨਿਸ਼ ਜੂਨੀਪਰ ਬੇਰੀ


ਆਮ ਜੂਨੀਪਰ


ਜੂਨੀਪਰ ਹਰੀਜ਼ੋਂਟਲਸ ਹਿਊਜ਼


ਜੂਨੀਪਰ ਸਿੰਗਲ-ਸੀਡਡ


ਜੂਨੀਪਰ ਫਿਟਜ਼ੇਰੀਆਨਾ ਗਲਾਕਾ


ਜੂਨੀਪਰ ਵਾਲਪੇਪਰ


ਜੂਨੀਪਰ ਚੀਨੀ ਪਾਰਸੋਨੀਆ


ਜੂਨੀਪਰ ਪ੍ਰਤੀ ਪ੍ਰਤੀਕਿਰਿਆ


ਜੂਨੀਪਰਸ ਵਰਜੀਨੀਆਨਾ ਐਲਬੋਸਪੀਕਾਟਾ


ਨੀਲੇ ਉਗ ਦੇ ਨਾਲ ਜੰਗਲ ਜੂਨੀਪਰ


20. ਇਸ ਪੌਦੇ ਦੇ ਸ਼ੰਕੂ ਮੂਤਰ ਦੇ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਹਨ।

ਸਾਈਪਰਸ ਪਰਿਵਾਰ ਨੂੰ ਕਈ ਕਿਸਮਾਂ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਜੂਨੀਪਰਸ ਡੇਵੁਰਿਕਾ ਜੂਨੀਪਰਸ ਜੀਨਸ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ। ਇਸ ਸਦਾਬਹਾਰ ਪੌਦੇ ਦਾ ਵਰਣਨ 18ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਜਰਮਨ ਵਿਗਿਆਨੀ ਪੀ.ਐਸ. ਪਲਾਸ ਦੁਆਰਾ ਆਪਣੇ ਕੰਮ "ਰੂਸ ਦੇ ਫਲੋਰਾ" ਵਿੱਚ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਝਾੜੀ ਨੂੰ ਸਟੋਨ ਹੀਥਰ ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਨੈਣਸ ਇਸਨੂੰ "ਆਪਾ-ਨਗਕੁਰਾ" ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਇਸਨੂੰ ਸ਼ੁੱਧਤਾ ਦੇ ਸੰਸਕਾਰ ਵਿੱਚ ਵਰਤਦੇ ਹਨ।

ਬੋਟੈਨੀਕਲ ਵਰਣਨ

ਡੌਰੀਅਨ ਜੂਨੀਪਰ ਇੱਕ ਰੀਂਗਣ ਵਾਲਾ ਝਾੜੀ ਹੈ। ਇਸ ਦੀਆਂ ਕਮਤ ਵਧੀਆਂ ਥੋੜ੍ਹੀਆਂ ਉੱਪਰ ਵੱਲ ਨਿਰਦੇਸ਼ਿਤ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ - ਉਹ ਸਿਰੇ ਦੇ ਨੇੜੇ ਵਧਦੀਆਂ ਹਨ। ਸਪੀਸੀਜ਼ ਪੱਥਰੀਲੇ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵਧਣ ਦੇ ਯੋਗ ਹੈ। ਦਿਲਚਸਪ ਗੱਲ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਮੁੱਖ ਤਣੇ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਭੂਮੀਗਤ ਲੁਕੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਪਹਾੜਾਂ ਦੀਆਂ ਢਲਾਣਾਂ 'ਤੇ ਇਹ ਸਮੂਹ ਬਣਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਇਕੱਲੇ ਉਗ ਸਕਦਾ ਹੈ।

ਜੂਨੀਪਰ ਡਾਹੁਰੀਅਨ

ਸਪੀਸੀਜ਼ ਦਾ ਵੇਰਵਾ:

  1. ਸੂਈਆਂ ਸੂਈਆਂ ਦੇ ਆਕਾਰ ਦੀਆਂ ਅਤੇ rhombic ਖੋਪੜੀ ਵਾਲੀਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਸੰਘਣਾ, 8 ਮਿਲੀਮੀਟਰ ਤੱਕ ਲੰਬਾ, ਹਲਕਾ ਹਰਾ। ਭੂਰੀ ਸਰਦੀ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
  2. ਤਾਜ - ਵੱਧ ਤੋਂ ਵੱਧ ਵਿਆਸ - 75 ਸੈਂਟੀਮੀਟਰ. ਲੰਬਾਈ ਵਿੱਚ 3 ਮੀਟਰ ਤੱਕ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਪਤਲੀਆਂ ਕਮਤ ਵਧੀਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ।
  3. ਸੌ ਸਾਲ ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਸ਼ਾਖਾਵਾਂ 50 ਮਿਲੀਮੀਟਰ ਤੱਕ ਮੋਟੀਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ।
  4. ਸੱਕ ਸਲੇਟੀ, ਪਤਲੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
  5. ਕੋਨ - ਇੱਕ ਨੀਲੇ ਰੰਗ ਦੇ ਛੋਹ ਨਾਲ ਗੂੜ੍ਹਾ ਨੀਲਾ ਜਾਂ ਭੂਰਾ। ਗੋਲਾਕਾਰ, ਲਗਭਗ 5 ਮਿਲੀਮੀਟਰ।
  6. ਝਾੜੀ ਦੀ ਉਚਾਈ ਘੱਟ ਹੈ, 0.5 ਮੀਟਰ ਤੋਂ ਵੱਧ ਨਹੀਂ।
  7. ਬੀਜ ਕੋਨ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲਦੇ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ 2 ਜਾਂ 4 ਟੁਕੜੇ ਹਨ.

ਡੌਰੀਅਨ ਜੂਨੀਪਰ ਦੀਆਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਕਿਸਮਾਂ

ਐਕਸਪੈਨਸਾ ਵੇਰੀਗਾਟਾ ਅਤੇ ਲੈਨਿਨਗਰਾਡ ਡੌਰੀਅਨ ਜੂਨੀਪਰ ਦੀਆਂ ਮਸ਼ਹੂਰ ਕਿਸਮਾਂ ਹਨ।

ਪਹਿਲੇ ਦਾ ਵਰਣਨ ਹੈ:

  • ਸਜਾਵਟੀ ਖਿਤਿਜੀ shrub;
  • ਸ਼ਾਖਾਵਾਂ ਸਿੱਧੀਆਂ ਹਨ, ਹਰ ਚੀਜ਼ ਗੁੰਝਲਦਾਰ ਢੰਗ ਨਾਲ ਜੁੜੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਹੇਠਲੇ ਕਮਤ ਵਧਣੀ ਜ਼ਮੀਨ ਦੇ ਨਾਲ ਫੈਲੀ ਹੋਈ ਹੈ;
  • ਪੌਦੇ ਦੀ ਉਚਾਈ - 45 ਸੈਂਟੀਮੀਟਰ ਤੱਕ;
  • ਵਿਆਸ - 2.5 ਮੀਟਰ ਤੱਕ;
  • ਸੂਈਆਂ ਦਾ ਰੰਗ ਦੋਹਰਾ ਹੈ - ਹਲਕਾ ਹਰਾ ਅਤੇ ਕਰੀਮ;
  • ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਠੰਡ ਪ੍ਰਤੀਰੋਧ;
  • ਮਿੱਟੀ ਅਤੇ ਹਾਲਤਾਂ ਲਈ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਬੇਮਿਸਾਲਤਾ.

ਜੂਨੀਪਰ ਡੌਰੀਅਨ ਐਕਸਪੈਨਸਾ ਵੇਰੀਗਾਟਾ

ਲੈਨਿਨਗ੍ਰਾਡ ਦੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾ ਹੈ:

  • ਇੱਕੋ ਉਚਾਈ;
  • ਸ਼ੂਟ ਦੀ ਲੰਬਾਈ 2 ਮੀਟਰ ਤੱਕ;
  • ਸਿਰਹਾਣੇ ਦੇ ਆਕਾਰ ਦਾ ਤਾਜ;
  • ਕਮਤ ਵਧਣੀ 'ਤੇ ਜੜ੍ਹਾਂ ਦਾ ਉਗਣਾ;
  • ਨੀਲੇ ਰੰਗ ਦੇ ਨਾਲ ਸੰਘਣੀ ਅਤੇ ਚੁੰਝਦਾਰ ਹਰੇ ਸੂਈਆਂ;
  • ਲੋਮੀ ਅਤੇ ਨਿਰਪੱਖ ਮਿੱਟੀ ਵਿੱਚ ਤਰਜੀਹ;
  • 5 ਸੈਂਟੀਮੀਟਰ ਦੇ ਔਸਤ ਵਾਧੇ ਦੇ ਨਾਲ.

ਦਾਹੁਰੀਅਨ ਜੂਨੀਪਰ ਲੈਨਿਨਗ੍ਰਾਦ

ਦੋਵੇਂ ਕਿਸਮਾਂ ਪੱਥਰ ਦੇ ਬਗੀਚਿਆਂ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਵਧੀਆ ਲੱਗਦੀਆਂ ਹਨ, ਚੱਟਾਨ ਦੇ ਬਗੀਚਿਆਂ ਲਈ ਵਰਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਗਰੁੱਪ ਪਲਾਂਟਿੰਗ ਬਣਾਉਣ ਵੇਲੇ ਹੋਰ ਬੌਣੇ ਕੋਨੀਫਰਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲਾਓ।

ਲੈਂਡਿੰਗ

ਇਸ ਕਿਸਮ ਨੂੰ ਬੀਜਣ ਦੇ ਦੋ ਅਨੁਕੂਲ ਤਰੀਕੇ ਹਨ:

  • seedling;
  • ਟ੍ਰਾਂਸਪਲਾਂਟ

ਭਾਵ, ਇੱਕ ਬਾਲਗ ਝਾੜੀ ਨੂੰ ਵੀ ਪੁੱਟਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਥਾਂ ਤੇ ਭੇਜਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ. ਕੋਈ ਵੀ ਪੌਦਾ - ਇੱਕ ਜਵਾਨ ਬੀਜ ਜਾਂ ਇੱਕ ਬਾਲਗ ਜੂਨੀਪਰ - ਅਪ੍ਰੈਲ ਵਿੱਚ ਲਾਇਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ. ਤੁਸੀਂ ਪਤਝੜ ਵਿੱਚ ਇਵੈਂਟ ਰੱਖ ਸਕਦੇ ਹੋ, ਪਰ ਸਿਰਫ ਠੰਡ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦੀ ਮਿਆਦ ਵਿੱਚ.

ਬੀਜ ਦੀ ਤਿਆਰੀ

ਲਾਇਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਪੌਦਾ ਵਧੀਆ ਦਿਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਸੜੇ ਹੋਏ ਜਾਂ, ਇਸਦੇ ਉਲਟ, ਸੁੱਕਣਾ ਚੰਗਾ ਨਹੀਂ ਹੈ. ਸਭ ਤੋਂ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਗੱਲ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਬੂਟੇ 'ਤੇ ਸੂਈਆਂ ਦੀ ਮੌਜੂਦਗੀ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ.

ਝਾੜੀ ਲਗਾਉਣ ਲਈ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਲੋੜ ਹੈ:

  1. ਜਵਾਨ ਜੂਨੀਪਰ ਦੀਆਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਕਮਤ ਵਧੀਆਂ ਨੂੰ ਸਹੂਲਤ ਲਈ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।
  2. ਮਿੱਟੀ ਦੇ ਇੱਕ ਮੁੱਠ ਦੇ ਨਾਲ ਜੜ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕੱਢਣਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ.
  3. ਰੂਟ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਦਾ ਵਿਕਾਸ ਉਤੇਜਕ ਨਾਲ ਇਲਾਜ ਕਰਨਾ ਲਾਭਦਾਇਕ ਹੈ - ਇਸਨੂੰ ਕੁਝ ਘੰਟਿਆਂ ਲਈ ਉਤਪਾਦ ਵਿੱਚ ਘਟਾਓ.

ਡੌਰੀਅਨ ਜੂਨੀਪਰ ਦਾ ਬੂਟਾ

ਸਾਈਟ ਦੀ ਚੋਣ ਅਤੇ ਤਿਆਰੀ

ਤੁਸੀਂ ਇੱਕ ਧੁੱਪ ਵਾਲੀ ਲੈਂਡਿੰਗ ਸਾਈਟ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਤੋਂ ਤਿਆਰ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ:

  • ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਪੁੱਟੋ ਅਤੇ ਜੰਗਲੀ ਬੂਟੀ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾਓ;
  • ਘੱਟੋ ਘੱਟ ਅੱਧਾ ਮੀਟਰ ਡੂੰਘਾ ਇੱਕ ਮੋਰੀ ਬਣਾਓ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਚੌੜਾਈ ਮਿੱਟੀ ਦੀ ਜੜ੍ਹ ਦੀ ਗੇਂਦ ਨਾਲੋਂ 15 ਸੈਂਟੀਮੀਟਰ ਵੱਧ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ;
  • ਲਾਉਣਾ ਮੋਰੀ ਵਿੱਚ ਪੀਟ ਅਤੇ ਰੇਤ ਸ਼ਾਮਲ ਕਰੋ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਕੁਚਲਿਆ ਪੱਥਰ ਨਾਲ ਨਿਕਾਸ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ.

ਬੀਜਣ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ

ਲੈਂਡਿੰਗ ਨਿਰਦੇਸ਼:

  1. ਲੈਂਡਿੰਗ ਸਾਈਟ ਨੂੰ ਨਿਕਾਸ ਕਰੋ.
  2. ਮਿੱਟੀ ਦੇ ਮਿਸ਼ਰਣ (ਰੇਤ ਅਤੇ ਪੀਟ ਦੇ ਨਾਲ) ਵਿੱਚ ਡੋਲੋਮਾਈਟ ਆਟਾ (50 ਗ੍ਰਾਮ ਪ੍ਰਤੀ 1 ਬਾਲਟੀ) ਜਾਂ ਖਾਰੀ ਖਾਦ ਪਾਓ।
  3. ਤਿਆਰ ਕੀਤੀ ਧਰਤੀ ਨੂੰ 1/2 ਡੂੰਘਾਈ 'ਤੇ ਮੋਰੀ ਵਿੱਚ ਡੋਲ੍ਹ ਦਿਓ।
  4. ਮੋਰੀ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਇੱਕ ਬੀਜ ਰੱਖੋ ਅਤੇ ਜੜ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸਿੱਧਾ ਕਰੋ।
  5. ਫਿਰ ਮਿੱਟੀ ਦੇ ਸਾਰੇ ਮਿਸ਼ਰਣ ਨੂੰ ਭਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰੋ।
  6. ਬੀਜ ਅਤੇ ਪਾਣੀ ਦੇ ਆਲੇ ਦੁਆਲੇ ਮਿੱਟੀ ਨੂੰ ਸੰਕੁਚਿਤ ਕਰੋ।

ਜੂਨੀਪਰ ਲਾਉਣਾ

ਜੂਨੀਪਰ ਦੇਖਭਾਲ

ਬੇਮਿਸਾਲ ਡੌਰੀਅਨ ਜੂਨੀਪਰ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਪਿਲਾਉਣ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਆਮ ਦੇਖਭਾਲ ਦੀ ਲੋੜ ਹੁੰਦੀ ਹੈ. ਪੌਦੇ ਦੇ ਆਲੇ ਦੁਆਲੇ ਜੰਗਲੀ ਬੂਟੀ ਨੂੰ ਹਟਾਉਣ ਅਤੇ ਇਸਦਾ ਤਾਜ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਸਿਫਾਰਸ਼ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

ਪਾਣੀ ਪਿਲਾਉਣਾ

ਸਪੀਸੀਜ਼ ਦਰਮਿਆਨੀ ਨਮੀ ਨੂੰ ਤਰਜੀਹ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਹਰ ਦੂਜੇ ਦਿਨ ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਸਿੰਚਾਈ ਕਰਨਾ ਇੱਕ ਜਵਾਨ ਬੀਜ ਲਈ ਸਵੀਕਾਰਯੋਗ ਹੈ। ਜੇ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਬਾਰਸ਼ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਅਗਲੇ ਕੁਝ ਮਹੀਨਿਆਂ ਵਿੱਚ ਇਹ ਜੂਨੀਪਰ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਦੇਣ ਦੇ ਯੋਗ ਹੈ. ਗਰਮੀ ਦੀ ਗਰਮੀ ਦੇ ਦੌਰਾਨ, ਬੂਟੇ ਨੂੰ ਛਿੜਕਣ ਦੀ ਲੋੜ ਹੁੰਦੀ ਹੈ. ਇੱਕ ਬਾਲਗ ਝਾੜੀ ਨੂੰ ਵਾਧੂ ਨਮੀ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ.

ਚੋਟੀ ਦੇ ਡਰੈਸਿੰਗ

ਅਪ੍ਰੈਲ ਵਿੱਚ ਪੌਦੇ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਦੋ ਸਾਲਾਂ ਨੂੰ ਇਹਨਾਂ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਖਾਦ ਦਿਓ:

  • ਨਾਈਟ੍ਰੋਐਮਮੋਫੋਸ - 40-50 ਗ੍ਰਾਮ ਪ੍ਰਤੀ 1 m²;
  • ਦਵਾਈਆਂ ਜਿਵੇਂ ਕਿ "ਸਟਿਮੋਵਿਟ" (100 ਮਿਲੀਲੀਟਰ ਪ੍ਰਤੀ 4 ਲੀਟਰ ਪਾਣੀ)।

ਤੁਹਾਨੂੰ ਚੋਟੀ ਦੇ ਡਰੈਸਿੰਗ ਨਾਲ ਜੋਸ਼ੀਲੇ ਨਹੀਂ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ, ਇਸ ਨੂੰ ਪਤਝੜ ਵਿੱਚ ਖਾਦ ਪਾਉਣ ਦੀ ਵੀ ਸਿਫਾਰਸ਼ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ.

ਢਿੱਲਾ ਅਤੇ mulching

ਬੀਜਣ ਤੋਂ ਤੁਰੰਤ ਬਾਅਦ, ਤੁਸੀਂ ਝਾੜੀ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਜ਼ਮੀਨ ਨੂੰ ਮਲਚ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ. ਇਸ ਦੇ ਲਈ ਬਰਾ, ਸੱਕ ਅਤੇ ਸੂਈਆਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਮਲਚ ਨੂੰ ਬਦਲਿਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ - ਇਸਨੂੰ ਪਤਝੜ ਵਿੱਚ ਸਹੀ ਕਰੋ. ਅਜਿਹੀ ਦੇਖਭਾਲ ਦੇ ਨਾਲ, ਨਦੀਨਾਂ ਨਹੀਂ ਹੋਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ.

ਜੇ ਉਹ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਹਟਾ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਮਿੱਟੀ ਨੂੰ ਢਿੱਲੀ ਕਰਨਾ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹੈ ਜਦੋਂ ਕਿ ਝਾੜੀ ਅਜੇ ਵਧੀ ਨਹੀਂ ਹੈ. ਸਮੇਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਮਲਚ ਕੀਤੀ ਮਿੱਟੀ ਅਤੇ ਰੇਂਗਣ ਵਾਲੇ ਤਾਜਾਂ ਦੀ ਬਹੁਤਾਤ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿੱਚ ਨਮੀ ਅਤੇ ਢਿੱਲੀਪਣ ਨੂੰ ਬਣਾਈ ਰੱਖਣ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕਰੇਗੀ।

ਡੌਰੀਅਨ ਜੂਨੀਪਰ ਦੇ ਨੇੜੇ ਮਿੱਟੀ ਦੀ ਦੇਖਭਾਲ

pruning

ਬਸੰਤ ਰੁੱਤ ਵਿੱਚ ਸੈਨੇਟਰੀ ਪ੍ਰੂਨਿੰਗ ਸਾਰੀਆਂ ਖਰਾਬ ਹੋਈਆਂ ਕਮਤ ਵਧੀਆਂ ਨੂੰ ਹਟਾਉਣ ਲਈ ਹੈ। ਜੂਨੀਪਰ ਠੰਡ-ਰੋਧਕ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਸਰਦੀਆਂ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਜੰਮ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ। ਤਾਜ ਦਾ ਗਠਨ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਹੈ. ਹਰ ਇੱਕ ਮਾਲੀ ਸਾਲ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵਾਰ ਆਪਣੇ ਸਵਾਦ ਦੇ ਅਧਾਰ ਤੇ ਅਤੇ ਸਾਈਟ ਦੇ ਡਿਜ਼ਾਈਨ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਬੂਟੇ ਨੂੰ ਕੱਟ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਬਾਰੰਬਾਰਤਾ ਕਾਫ਼ੀ ਹੈ, ਇਹ ਸਪੀਸੀਜ਼ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਵਧੇਗੀ.

ਸਰਦੀਆਂ ਲਈ ਤਿਆਰੀ

ਸਰਦੀਆਂ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਨਮੀ ਨੂੰ ਜੋੜਨਾ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹੈ - ਵਾਧੂ ਚਾਰਜਿੰਗ ਪਾਣੀ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਲਈ. ਤੁਹਾਨੂੰ ਮਲਚ ਦੀ ਪਰਤ ਨੂੰ ਬਦਲਣ ਅਤੇ ਇਸਨੂੰ ਮੋਟਾ (5 ਸੈਂਟੀਮੀਟਰ ਤੋਂ ਉੱਪਰ) ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ। ਨਵੇਂ ਲਗਾਏ ਪੌਦੇ ਪਤਝੜ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਬੰਨ੍ਹੇ ਜਾਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ: ਸ਼ਾਖਾਵਾਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰੋ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕੱਸਣ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਇਕੱਠੇ ਬੰਨ੍ਹੋ। ਇਹ ਭਾਰੀ ਬਰਫ਼ ਦੇ ਢੱਕਣ ਤੋਂ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਨੁਕਸਾਨ ਤੋਂ ਬਚਾਉਣ ਲਈ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਸਰਦੀਆਂ ਲਈ ਜੂਨੀਪਰ ਪਨਾਹਇਸ ਨੂੰ ਸਪ੍ਰੂਸ ਸ਼ਾਖਾਵਾਂ ਨਾਲ ਢੱਕਣ ਦੀ ਸਿਫਾਰਸ਼ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ. ਉਪਰੋਕਤ ਸਾਰੇ ਉਪਾਅ ਇੱਕ ਨੌਜਵਾਨ ਜੂਨੀਪਰ 'ਤੇ ਲਾਗੂ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਇੱਕ ਬਾਲਗ ਝਾੜੀ ਨੂੰ ਸਰਦੀਆਂ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦੇਖਭਾਲ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।

ਸੰਭਵ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਅਤੇ ਕੀੜੇ

ਜੂਨੀਪਰ ਦੀਆਂ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਹੇਠ ਲਿਖੇ ਅਨੁਸਾਰ ਹਨ:

  1. ਫੰਗਲ ਸੰਕ੍ਰਮਣ. ਕਾਰਨ: ਉੱਚ ਨਮੀ, ਥਾਂ ਦੀ ਘਾਟ ਅਤੇ ਰੋਸ਼ਨੀ। ਲੜਾਈ: ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਖੇਤਰਾਂ ਨੂੰ ਹਟਾਉਣਾ ਅਤੇ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨਾ, ਉੱਲੀਨਾਸ਼ਕ ਇਲਾਜ। ਰੋਕਥਾਮ - ਅਪ੍ਰੈਲ ਵਿੱਚ ਉੱਲੀਨਾਸ਼ਕ ਘੋਲ ਨਾਲ ਪਾਣੀ ਦੇਣਾ।
  2. ਕਰੇਫਿਸ਼ . ਸੰਘਰਸ਼: ਖਰਾਬ ਸਮੱਗਰੀ ਦਾ ਵਿਨਾਸ਼, ਕਾਪਰ ਆਕਸੀਕਲੋਰਾਈਡ ਦੇ ਘੋਲ ਨੂੰ ਝਾੜੀਆਂ ਦੀਆਂ ਸ਼ਾਖਾਵਾਂ ਦੇ ਬਾਕੀ ਭਾਗਾਂ ਲਈ ਇਲਾਜ ਵਜੋਂ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਰੋਕਥਾਮ: ਕਾਪਰ ਸਲਫੇਟ ਨੂੰ ਕੱਟਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵਰਤੋਂ।
    ਜੂਨੀਪਰ ਤਣੇ ਦਾ ਕੈਂਸਰ
  3. ਬਰਨ - ਸਰਦੀ (ਬਰਫ਼ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਤੀਬਿੰਬਿਤ ਕਿਰਨਾਂ) ਅਤੇ ਬਸੰਤ (ਪਹਿਲਾ ਚਮਕਦਾਰ ਸੂਰਜ)। ਮਦਦ: Ecoberin ਵਰਗੀਆਂ ਤਿਆਰੀਆਂ ਦਾ ਕਈ ਵਾਰ ਛਿੜਕਾਅ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
    ਜੂਨੀਪਰ 'ਤੇ ਸਾੜੋ

ਕੀਟ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਡਾਹੂਰੀਅਨ ਜੂਨੀਪਰ ਦੇ ਦੁਸ਼ਮਣ ਹਨ:

  • ਐਫੀਡ;
  • ਆਰੇ;
  • ਖੁਰਕ;
  • ਟਿੱਕ

ਪਹਿਲੇ ਅਤੇ ਦੂਜੇ ਕੀੜਿਆਂ ਦੀ ਕਟਾਈ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜੇ, ਉਦਾਹਰਨ ਲਈ, ਕਮਤ ਵਧਣੀ ਐਫੀਡਜ਼ ਨਾਲ ਸੰਘਣੀ ਬੀਜੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕੱਟਣਾ ਬਿਹਤਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ. ਅੱਗੇ, ਤੁਹਾਨੂੰ "ਕਾਰਬੋਫੋਸ" ਨੂੰ ਲਾਗੂ ਕਰਨ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੈ (ਏਜੰਟ ਦੀ ਹਦਾਇਤ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪੌਦੇ ਦੀ ਕਿਸਮ 'ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦੀ ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਲਾਗੂ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ)।

ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ, ਸਕੇਲ ਕੀੜੇ, ਗਿੱਲੇ ਹਾਲਾਤਾਂ ਵਿੱਚ ਸੈਟਲ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ, ਇਸਲਈ ਸਾਬਣ ਵਾਲੇ ਘੋਲ ਨਾਲ ਝਾੜੀ ਨੂੰ ਛਿੜਕਣਾ ਅਤੇ ਇਲਾਜ ਕਰਨਾ ਕੀੜਿਆਂ ਨੂੰ ਕਾਬੂ ਕਰਨ ਲਈ ਇੱਕ ਭਰੋਸੇਯੋਗ ਉਪਾਅ ਹੋਵੇਗਾ। ਜੇ ਇਸ ਪ੍ਰਜਾਤੀ ਦੇ ਕੀੜੇ ਜੂਨੀਪਰ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਛੱਡਦੇ, ਤਾਂ ਕੀਟਨਾਸ਼ਕ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕੀਤੀ ਜਾਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਮੱਕੜੀ ਦੇ ਕੀੜਿਆਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ, ਕੋਲੋਇਡਲ ਸਲਫਰ (ਕਿਊਮੁਲਸ) ਨੂੰ ਕਮਜ਼ੋਰ ਘੋਲ (ਅੱਧੇ ਪ੍ਰਤੀਸ਼ਤ ਤੋਂ ਘੱਟ) ਨਾਲ ਛਿੜਕਾਉਣ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸਿਫਾਰਸ਼ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

ਪ੍ਰਜਨਨ ਢੰਗ

ਪ੍ਰਜਨਨ ਦੀ ਔਲਾਦ ਵਿਧੀ ਸਭ ਤੋਂ ਅਨੁਕੂਲ ਹੈ. ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੋ ਸਾਲ ਪੁਰਾਣੀ ਸ਼ੂਟ ਦੀ ਚੋਣ ਕਰਨ ਅਤੇ ਇਸਨੂੰ ਜ਼ਮੀਨ 'ਤੇ ਦਬਾਉਣ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੈ ਤਾਂ ਜੋ ਇਹ ਉਸ ਸਥਿਤੀ ਵਿੱਚ ਸਥਿਰ ਹੋਵੇ। ਰੂਟਿੰਗ ਸਾਈਟ ਨੂੰ ਮਿੱਟੀ ਨਾਲ ਛਿੜਕਿਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ. ਇੱਕ ਪੂਰੇ ਸਾਲ ਦੇ ਅੰਦਰ, ਸ਼ਾਖਾ ਜੜ੍ਹ ਫੜ ਲੈਂਦੀ ਹੈ, ਫਿਰ ਇਸਨੂੰ ਵੱਖ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਦੁਬਾਰਾ ਲਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।

ਵੀਡੀਓ: ਲੇਅਰਿੰਗ ਦੁਆਰਾ ਜੂਨੀਪਰ ਦਾ ਪ੍ਰਸਾਰ

ਕਟਿੰਗਜ਼ ਪ੍ਰਸਾਰ ਸਮੱਗਰੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਨਹੀਂ ਹਨ। ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਸ਼ਾਖਾਵਾਂ ਮਈ ਵਿੱਚ ਲਈਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ - ਤਿੰਨ ਸਾਲ ਪੁਰਾਣੀ. ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਜੜ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਿਕਾਸ ਦੇ ਉਤੇਜਕ ਨਾਲ ਇਲਾਜ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਫਿਰ ਗ੍ਰੀਨਹਾਉਸ ਹਾਲਤਾਂ ਵਿੱਚ ਮਿੱਟੀ ਵਿੱਚ ਸਿੱਧਾ ਲਾਇਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਕਟਿੰਗਜ਼ ਦੇ ਬੀਜਾਂ ਨੂੰ ਅਗਲੇ ਸਾਲ ਹੀ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਥਾਂ 'ਤੇ ਟ੍ਰਾਂਸਪਲਾਂਟ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ.

ਵੰਡਣ ਦੀ ਬੀਜ ਵਿਧੀ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸ਼ੰਕੂਆਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਉਹਨਾਂ ਤੋਂ ਬੀਜ ਹਟਾਓ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਭਰ ਦਿਓ, ਜੋ ਹਫ਼ਤੇ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਲਗਾਤਾਰ ਬਦਲਣਾ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹੈ. ਫਿਰ ਗਰਮੀ ਬੁਢਾਪਾ ਅਤੇ stratification ਦੇ ਅਧੀਨ. ਏਪਿਨ ਨਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਤੋਂ ਇਲਾਜ ਕੀਤੇ ਬੀਜ ਬੀਜੋ, ਤਰਜੀਹੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਅਪ੍ਰੈਲ ਵਿੱਚ।

ਗ੍ਰਾਫਟਿੰਗ ਪ੍ਰਜਨਨ ਦਾ ਇੱਕ ਦਿਲਚਸਪ ਤਰੀਕਾ ਹੈ। ਇੱਕ ਨਿਯਮ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ, ਆਮ ਜੂਨੀਪਰ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜਿਸਦਾ ਵਿਆਸ ਸਕਿਓਨ ਦੇ ਵਿਆਸ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ. ਤਿਰਛੇ ਕੱਟਾਂ ਦੇ ਸਥਾਨਾਂ ਨੂੰ ਜੋੜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਬਹੁਤ ਕੱਸ ਕੇ ਦਬਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਬਾਗ ਦੀ ਪਿੱਚ ਨਾਲ ਸੁਗੰਧਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

ਲੈਂਡਸਕੇਪ ਡਿਜ਼ਾਈਨ ਵਿੱਚ ਵਰਤੋਂ

ਸਥਿਤੀਆਂ ਦੇ ਅਨੁਕੂਲ, ਡੌਰੀਅਨ ਜੂਨੀਪਰ ਇੱਕ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਕੋਨੀਫੇਰਸ ਪੌਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਲੈਂਡਸਕੇਪ ਡਿਜ਼ਾਈਨ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ। ਕ੍ਰੀਪਿੰਗ ਕਵਰ ਝਾੜੀ ਇਸ ਵਿੱਚ ਦਿਲਚਸਪ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਇੱਕ ਪਿਛੋਕੜ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਪਾਰਕ ਖੇਤਰ ਅਤੇ ਨਿੱਜੀ ਬਾਗ ਦੋਵਾਂ ਦੀ ਸਮੁੱਚੀ ਤਸਵੀਰ ਦੀ ਹੇਠਲੀ ਪਰਤ। ਸਪੀਸੀਜ਼ ਨੂੰ ਰੌਕ ਬਗੀਚਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵਰਤਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਦੀਆਂ ਕਮਤ ਵਧੀਆਂ ਚੱਟਾਨ ਦੀਆਂ ਢਲਾਣਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਸੁੰਦਰਤਾ ਨਾਲ ਉਤਰਦੀਆਂ ਹਨ।

ਜੂਨੀਪਰਸ ਦੇ ਨਾਲ ਰਚਨਾ

ਇੱਕ ਛੋਟੀ ਜਿਹੀ ਝਾੜੀ ਇੱਕ ਛੋਟੇ ਸਰੋਵਰ ਦੇ ਕਿਨਾਰਿਆਂ ਲਈ ਇੱਕ ਸਜਾਵਟ ਵਜੋਂ ਦਿਲਚਸਪ ਲੱਗਦੀ ਹੈ. ਕੋਨੀਫਰਾਂ ਦੇ ਅਜਿਹੇ ਸਜਾਵਟੀ ਨੁਮਾਇੰਦੇ ਲੈਂਡਸਕੇਪਿੰਗ ਆਰਕੀਟੈਕਚਰਲ ਰੂਪਾਂ ਦੇ ਵੇਰਵੇ ਵਜੋਂ ਬਹੁਤ ਵਧੀਆ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੇ ਹਨ. ਇਮਾਰਤਾਂ ਦੀਆਂ ਛੱਤਾਂ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਪੱਥਰ ਦੀਆਂ ਬਣਤਰਾਂ ਅਤੇ ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਵਾੜਾਂ ਨੂੰ ਫੁੱਲਾਂ ਦੇ ਬਰਤਨ ਅਤੇ ਪੌਦੇ ਦੇ ਨਾਲ ਕੰਟੇਨਰਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ.

ਡੌਰੀਅਨ ਜੂਨੀਪਰ ਨਿਸ਼ਚਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਨਾ ਸਿਰਫ ਪੇਸ਼ੇਵਰ ਗਾਰਡਨਰਜ਼ ਅਤੇ ਡਿਜ਼ਾਈਨਰਾਂ ਨੂੰ, ਬਲਕਿ ਗਰਮੀਆਂ ਦੇ ਵਸਨੀਕਾਂ, ਹਰੀਆਂ ਥਾਵਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰੇਮੀਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਅਪੀਲ ਕਰੇਗਾ. ਇੱਕ ਨਿੱਜੀ ਪਲਾਟ, ਫੁੱਲਾਂ ਦੇ ਬਿਸਤਰੇ, ਕਿਸੇ ਵੀ ਗੁੰਝਲਦਾਰ ਖੇਤਰ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਮਿਹਨਤ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ ਪਵੇਗੀ. ਸਾਈਪ੍ਰਸ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀ ਇਹ ਸੌਖੀ ਕੋਨੀਫੇਰਸ ਸਪੀਸੀਜ਼ ਸੰਪੂਰਣ ਲੈਂਡਸਕੇਪਿੰਗ ਵੇਰਵੇ ਹੈ।


thoughts on “Dahurian ਜੂਨੀਪਰ - ਵੇਰਵਾ ਅਤੇ ਫੋਟੋ

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *